نابرابري درآمد و مصرف انرژي هاي تجديد پذير وتجديد ناپذير دراستان هاي ايران

نابرابري درآمد و مصرف انرژيهاي تجديد پذير وتجديد ناپذير با توجه به افزايش روزافزون تقاضا يكي از مسائل مهم بسياري از كشور‌ها است و ازابعاد اقتصادي، اجتماعي وزيست محيطي زيادي برخوردار مي‌باشد. همچنين نابرابري درآمد يكي از مهم‌ترين موانع توسعه جوامع مختلف است. در تحقيق حاضر با استفاده از داده‌‌هاي دوره 1389 تا 1398 و روش گشتاورهاي تعميم‌‌يافته (GMM) علاوه بر نابرابري درآمد به بررسي تأثير رشد اقتصادي و شهرنشيني بر مصرف برق استان‌‌هاي ايران پرداخته شده است. نتايج نشان مي‌‌دهد كه افزايش يك‌درصدي ضريب جيني باعث كاهش مصرف برق بيش از 5 درصد مي‌‌شود. همچنين افزايش يك‌درصدي توليد ناخالص داخلي باعث افزايش مصرف برق بيش از 1.5 درصد مي‌‌شود. اين در حالي است كه مجذور توليد ناخالص داخلي تأثير منفي و معنادار بر مصرف برق دارد و افزايش يك‌درصدي آن باعث كاهش مصرف برق بيش از 0.03 درصد مي‌‌شود؛ بنابراين وجود رابطه U شكل معكوس بين توليد ناخالص داخلي و مصرف برق در استان‌‌هاي ايران تأييد مي‌‌شود. در نهايت نتايج نشان‌‌دهنده تأثير مثبت و معنادار شهرنشيني بر مصرف برق است به‌گونه‌اي كه با افزايش يك‌درصدي آن مصرف برق بيش از 0.2 درصد افزايش مي‌‌يابد.