ارائه الگوي تخصيص بهينه منابع مالي پروژه‌هاي سرمايه‌اي نفت

تحقيق حاضر به منظور تخصيص منابع مالي به طرح‌هاي سرمايه‌اي و توسعه‌اي بخش بالادستي و امور نگهداشت و پشتيباني توان توليد صنعت نفت، با بهره‌گيري از نتايج پژوهش‌هاي پيشين و بر اساس گزارشات معتبر و تجربيات كارشناسان و خبرگان نفت و انرژي انجام شده است. در اين راستا با استفاده از يك مدل برنامه‌ريزي خطي، ميزان تخصيص مطلوب و بهينه به 74 طرح سرمايه‌اي/توسعه‌اي نفت ذيل 5 شركت توليدي اصلي بالادستي نفت و گاز شامل شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب (NISOC)، شركت نفت فلات قاره ايران (IOOC)، شركت نفت مناطق مركزي ايران (ICOFC)، شركت مهندسي و توسعه نفت ايران (PEDEC) و شركت نفت و گاز پارس (POGC)، در سال مورد نظر (1400) محاسبه و استخراج گرديد. سوال اصلي تحقيق اين است كه  با بيشينه‌كردن سطح كمترين تخصيص (حداكثر سطح حداقل تخصيص)، مقدار تخصيص مطلوب و بهينه منابع مالي به طرح‌هاي توليدي و عملياتي (سرمايه‌اي) نفت چگونه حاصل مي‌شود؟ با ورود متغيرهاي مستقل (74 طرح سرمايه‌اي و 20 شاخص مربوطه) به مدل فوق و محاسبه متغيرهاي وابسته مدل (حد بالا و پايين تخصيص منابع) و بيشينه‌ (ماكزيمم) كردن سطح كمترين (مينيمم) ميزان تخصيص و سهم اعتبار بهينه و مطلوب منابع سرمايه‌اي و توسعه‌اي هر يك از 5 شركت‌ تابعه توليدي فوق از بودجه حاصل شده است. بر اساس نتايج حاصل از اجراي مدل، اكثر طرح‌هاي شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب در سال 1400، از اولويت و سهم بالاتري برخوردار هستند البته رتبه و سهم چهار شركت ديگر نيز بدست آمده است.