تأثير نانولوله‌هاي كربني در بهبود رفتار الكترومغناطيسي نانوذرات هگزافريت نوع W آلاييده شده با كاتيون‌هاي منگنز و كلسيم

مقابله با اثرات مخرب امواج الكترومغناطيس نياز به موادي با قابليت تلفات انرژي مغناطيسي و انرژي الكتريكي دارد. اينگونه مواد عمدتاً متشكل از يك ماده مغناطيسي و يك ماده رساناي الكتريكي است. در تحقيق حاضر، در ابتدا نانوذرات فريت استرانسيوم آلاييده شده با منگنز و كلسيم با فرمول SrCo2-X(Mn Ca)X/2Fe16O27 (x=0-0/5) به روش هم‌رسوبي سنتز شدند. سپس اين نانوذرات به همراه نانولوله‌هاي كربنيِ عامل‌دار شده (با نسبت حجمي 1 تا 5 درصد)، كامپوزيتي گرديد. از آناليزهاي پراش پرتو ايكس، طيف‌سنجي تبديل فوريه مادون قرمز، ميكروسكوپ الكتروني روبشي گسيل ميداني، مغناطومتر نمونه ارتعاشي و آناليزگر شبكه‌برداري براي بررسي خواص ساختاري، مغناطيسي و مايكروويو نمونه‌ها استفاده گرديد. نتايج الگوي پراش پرتو ايكس نشان داد كه فاز فريت استرانسيوم در همه تركيبات تشكيل گرديده و اثري از حضور هرگونه ناخالصي ها در نمونه‌ها وجود نداشت. نتايج ميكروسكوپي الكتروني نيز نشان داد كه نانوذرات فريتي ديواره خارجي نانولوله‌هاي كربني را به‌طور كامل پوشش داده‌اند. نتايج آزمون مغناطومتري نيز نشان داد كه با افزايش ميزان كاتيون‌هاي منگنز و كلسيم در فريت استرانسيوم، مغناطش اشباع كاهش و نيروي پسماندزدا افزايش يافته است. تلفات انعكاس نيز در نمونه‌هاي كامپوزيتي به ميزان حداقل 30 درصد بيشتر از نمونه‌هاي فريتي بود. بيشترين تلفات انعكاس (42/7- دسي‌بل در فركانس تشديد 12/1 گيگا هرتز) مربوط به نمونه نانوكامپوزيتي حاوي 5 درصد حجمي از نانولوله كربني بود. البته براساس نتايج، نمونه حاوي 4 درصد حجمي از نانولوله كربني پهناي باند جذب بيشتري نسبت به ساير نمونه‌ها داشت.