بررسي اثر توسعه تكنولوژي بر رشد اقتصادي و كنترل انتشار آلودگي در بخش كشاورزي (با اجراي قانون هدفمندي يارانه انرژي)

استفاده از فناوري‌هاي جديد سبب كاهش انتشار آلودگي مي‌شود؛ اما، به‌ دليل وجود اثر بازگشتي نياز به بررسي بيشتر دارد. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير توسعه فناوري (اثر كارايي انرژي و اثر جانشيني) بر ميزان آلودگي با بررسي اثرات القايي رشد اقتصادي و آزمون منحني كوزنتس زيست‌محيطي است. در اين مطالعه از اطلاعات سري‌زماني سالانه 1360 الي 1396 و روش خودرگرسيوني‌ برداري توضيحي استفاده شده است. يافته‌‌هاي تحقيق دلالت بر اين دارد كه با افزايش قيمت انرژي ناشي از اجراي قانون هدفمندي يارانه در ايران، فرضيه زيست‌محيطي كوزنتس مورد تأييد قرار نمي‌گيرد. نتايج شبيه‌سازي سناريوي رشد اقتصادي بخش كشاورزي، نشان داد كه هر يك درصد افزايش اين متغير به طور متوسط باعث افزايش 0.31 درصدي اثر كارايي انرژي بر كاهش آلودگي و افزايش 18.92 درصدي اثر جانشيني انرژي بر افزايش آلودگي در دوره شبيه‌سازي گرديده است بحث و نتيجه گيري: با توجه به اثرات القايي قابل توجه رشد اقتصادي در بخش كشاورزي بر ميزان آلودگي، سياست تركيبي افزايش قيمت انرژي همراه با توسعه استفاده از فناوري هاي جديد جهت تداوم رشد اقتصادي همراه با كاهش ميزان آلودگي پيشنهاد ميگردد.