اثر سطح انرژي و پروتئين جيره بر عملكرد رشد جوجه‌هاي بومي خزك از 7 تا 91 روزگي

اين پژوهش با هدف تعيين اثر سطوح مختلف انرژي و پروتئين جيره بر عملكرد رشد جوجه هاي بومي خزك و انتخاب بهترين تركيب از سطوح انرژي و پروتئين در سن 7 تا 91 روزگي انجام شد. تعداد 360 قطعه جوجه هفت روزه به‌صورت تصادفي در نه تيمار شامل سه سطح انرژي (2600، 2800 و 3000 كيلوكالري بر كيلوگرم) و سه سطح پروتئين (17، 19 و 21 درصد) به‌صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تكرار و تعداد 10 قطعه پرنده در هر تكرار توزيع شدند. جوجه ها از هفت‌روزگي وارد پن هاي آزمايشي شده و به‌مدت 12 هفته با جيره هاي آزمايشي تغذيه شدند. وزن‌كشي جوجه ها و مصرف دان به صورت هفتگي انجام شده و با استفاده از اطلاعات وزن بدن و مصرف خوراك، متوسط افزايش وزن بدن روزانه، ضريب تبديل غذايي، انرژي و پروتئين مصرفي روزانه، راندمان مصرف انرژي و پروتئين در سه محدوده سني (7تا 35، 35 تا 63 و 63 تا 91 روزگي) و كل دوره محاسبه شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از رويه GLM نرم‌افزارSAS  نسخه 1/9 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و مقايسه ميانگين ها با آزمون توكي در سطح پنج درصد انجام شد. نتايج نشان داد كه اثر سطوح مختلف انرژي و پروتئين بر متوسط افزايش وزن، مصرف خوراك (به‌استثناي سنين 63 تا 91 روزگي)، ضريب تبديل، مصرف انرژي، مصرف پروتئين (به‌استثناي سنين 63 تا 91 روزگي) سه دوره مورد مطالعه و كل دوره، تأثير معني‌دار داشت. همچنين تأثير متقابل سطوح انرژي و پروتئين جيره بر تمامي متغيرهاي مورد مطالعه در كليه دوره ها معني داري بود. اثر سطوح انرژي و پروتئين جيره به‌ترتيب بر راندمان مصرف پروتئين و راندمان مصرف انرژي معني دار نبود. اختلاف بين پرندگان تغذيه شده با جيره هاي با سطح انرژي 3000 و 2800 كيلوكالري بر كيلوگرم و سطح پروتئين 21 با 19 درصد از لحاظ بسياري از شاخص هاي عملكردي مورد مطالعه معني دار نبود، امّا كاهش سطح انرژي جيره به 2600 كيلوكالري و پروتئين جيره به 17 درصد اثر منفي بر بروز شاخص هاي عملكردي نشان داد. نتيجه كلي اينكه، سطح انرژي 2800 كيلوكالري بر كيلوگرم و 19 درصد پروتئين براي اين سنين جوجه هاي خزك پيشنهاد مي گردد.