رابطه ي خدا با آفرينش نخستين ؛تحليل مفهومي مولفه هاي خوانش ابن سينا از قاعده ي الواحد

قاعده ي الواحد را مي توان يكي از مهم ترين و پر چالش ترين قواعد فلسفي به حساب آورد. ابن سينا يكي از فيلسوفاني است كه به اين قاعده پرداخته است. او در عينِ اقامه ي ادله براي اثبات قاعده ي الواحد، آن را در نمط پنجم الاشارات ذيل عنوان تنبيه مطرح كرده است. خواجه نصيرالدين بر اين اعتقاد است كه چون ابن سينا اين قاعده را بديهي مي داند، آن را ذيل عنوان تنبيه آورده است. بر اين اساس با تصور صحيح و دقيق مولفه هاي قاعده، به تصديق قاعده مي رسيم، بي آن كه نياز به استدلالي له مدعا يا استدلالي عليه دلاليل مخالفان داشته باشيم. در اين مقاله، سعي مي شود به روش تحليل مفهومي، يكايك مولفه هاي قاعده مورد مداقه قرار گيرد و پس از آن، سازگاري هيات تاليفي اين مولفه ها بررسي گردد. در نهايت، به دليل عدم سازگاري برخي از اين مولفه ها با يكديگر، در مي يابيم كه از تصور مولفه ها نمي توان به تصديق آن راه يافت و تنبيهي بودن آن رد مي شود