بررسي و نقد تئوديسه آگوستيني در حل مسئله شر براساس مباني كلام شيعي

مسئله شر به سبب چالش‌ هاي الحادي كه درباره‌ي وجود خدا و اوصاف مطلق او مي‌آفريند، از قديم ‌الايام اساس بسياري از شبهات ملحدان را شكل مي‌دهد. آگوستين قديس كه نقش بي‌بديلي در حيات انديشه مسيحي داشته، در تئوديسه خود سعي ‌نموده تا از خدا باوري و عقايد مسيحي در رهيافت مسئله درد و رنج دفاع نمايد. آموزه‌ها و عقايد مسيحي همچون گناه اوليه، هبوط، فيض الهي و غيره، اساس تئوديسه آگوستين را شكل مي‌دهند. در اين مقاله با روش توصيفي- تحليلي به تبيين اصول تئوديسه آگوستيني، تحليل اين تئوديسه و نقد آن براساس كلام شيعي پرداخته مي‌شود. عدم تأثير گناه اوليه در اكتساب خيرات و انجام شرور، تبيين ناصحيح از رابطه شرور با عالم ماده، تبيين ناصحيح از عامل تحقق شرور طبيعي و غيره، مواردي هستند كه براساس مباني كلامي شيعه، تئوديسه آگوستيني را به چالش كشانيده و نواقص آن را آشكار مي‌سازد.