بازنمود سيماي مشاهير ادبيات جهان در ادبيات بومي (نمونه موردي: تصوير لامارتين در قصيده لامرتين سروده صلاح لبكي)

ترسيم جنبه هاي ادبي و اجتماعي شخصيت مشاهير ادبيِ جهان در ادبيات ملي، يك جريان مرسوم است. مطالعه درباره چگونگيِ اين بازنمايي، يكي از زمينه هاي قديميِ پژوهش در ادبيات تطبيقي است و ادبايي كه به معرفي و شناساندن شخصيت هايي از ادبيات هاي ديگر به مخاطبان ادبيات ملي مي پردازند، واسطه يا ميانجي ناميده مي شوند. از آلفونس دولامارتين، به عنوان يكي از بزرگان مكتب ادبي رمانتيسم نام برده مي شود كه شخصيت و ديدگاه هاي مكتبي او منبع الهام بسياري از پيروان رمانتيسم فرانسوي در ادبيات جهان است. صلاح لبكي (1906-1955)، شاعر لبناني كه يكي از پيشگامان مكتب رمانتيسم در ادبيات معاصر عرب به شمار مي رود، با الهام از شخصيت و سفر تاريخي لامارتين به لبنان، قصيده اي تحت عنوان لامرتين سروده است كه در آن جنبه هاي مختلف شخصيت وي را در پرتو ديدگاه و جهان بيني رمانتيكيِ خود، بازنمايي كرده است. جستار حاضر، بر آن است تا بر مبناي روش توصيفي- تحليلي، چگونگي و چرايي ترسيم چهره و شخصيت لامارتين را در سروده مورد اشاره، نشان دهد. يافته هاي پژوهش نشان از آن دارد كه قصيدۀ مورد مطالعه، يك گزارش منظومِ صرف و توصيف ساده از زندگي شاعر نيست؛ بلكه صلاح لبكي حوادث و جنبه هاي ادبي و اجتماعي شخصيت لامارتين را ابزاري براي بازنمايي او به عنوان سمبل جهان بيني رمانتيكي قرار داده است تا نقشي در معرفي مكتب رمانتيسم وبزرگان آن به مخاطبان شعر معاصر عربي داشته باشد.