تبيين اثر بازاريابي اجتماعي بر ايجاد انگيزه مشاركت ورزشي سالمندان استان آذربايجان شرقي

هدف پژوهش تبيين اثر بازاريابي اجتماعي بر ايجاد انگيزه مشاركت ورزشي سالمندان استان آذربايجان شرقي بود. جهت‌گيري اصلي پژوهش كاربردي به روش كمّي با رويكرد قياسي از نوع توصيفي همبستگي مبتني بر معادلات ساختاري و به‌صورت پيمايشي اجرا شده بود. جامعه آماري پژوهش سالمندان ورزشكار استان آذربايجان شرقي در سال 1400 بودند، بر اساس حجم منطقي نمونه مورد نياز در مدل‌يابي معادلات ساختاري 200 نفر به عنوان نمونه آماري در نظر گرفته شد. ابزار اندازه‌گيري پرسشنامه محقق‌ساخته 45 گويه‌اي، حاوي متغير پيش‌بين؛ بازاريابي اجتماعي در برگيرنده رفاه فردي 5 سؤالي و رفاه اجتماعي 5 سؤالي و متغير ملاك انگيزه مشاركت ورزشي شامل آمادگي جسماني 5 سؤالي، انگيزه اجتماعي6 سؤالي، شناختي6 سؤالي، چالشي6 سؤالي، مشاركتي5 سؤالي، پزشكي7 سؤالي بود. روايي محتوايي پرسشنامه با محاسبه ميانگين واريانس استخراج ‌شده در جامعه و ارزيابي بيروني مدل با توجه به ضرايب آلفاي كرونباخ، پايايي تركيبي مورد مطالعه و تأييد قرار گرفت. براي تحليل داده‌‌‌ها از مدل ‌سازي معادلات ساختاري استفاده شد. به منظور تأييد و برازش مدل از روش تحليل عاملي تأييدي از طريق نرم‌افزار Spss20 و Lisrel8.5 استفاده شد. نتايج نشان داد بازاريابي اجتماعي بر شش بُعد انگيزه مشاركت ورزشي؛ آمادگي جسماني، انگيزه اجتماعي، شناختي، چالشي، مشاركتي، پزشكي تأثير مثبت معناداري دارد.