مدل پارادايمي تعاملات تماشاگران ورزشي در رويدادهاي ورزشي با استفاده از واقعيت مجازي و واقعيت افزوده

چكيده پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پارادايمي تعاملات تماشاگران ورزشي در رويدادهاي ورزشي با استفاده از فناوري‌هاي واقعيت مجازي و افزوده به روش كيفي با رويكرد نظريه داده‌بنياد رهيافت نظام‌مند انجام شد. مشاركت‌كنندگان اين پژوهش را خبرگان در حوزه فناوري و مديريت ورزشي تشكيل مي‌دادند كه به صورت هدفمند و مبتني بر اشباع نظري 15 نفر از آنها بكارگرفته شدند. داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي عميق نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري و به‌شيوه كدگذاري باز، محوري و انتخابي مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. جهت افزايش حساسيت نظري و تضمين قابليت اتكاء، از روش‌هاي درگيري طولاني مدت، مشاهده پايدار، وارسي مكرر اطلاعات و كدهاي حاصل با مشاركت‌كنندگان براي ارزيابي برداشت‌هاي محقق و مثلث‌سازي. همچنين، جهت اطمينان از پايايي، از فرمول درصد توافقات استفاده شد. كدهاي مستخرج از مصاحبه‌ها مشتمل بر 58 مفهوم، 21 مقوله فرعي و 5 مقوله اصلي بود. يافته‌هاي پژوهش نشان داد در مدل پاراديم پيشنهادي شرايط علي حاكم بر پيديه محوري يعني؛ تعاملات تماشاگران شامل پيشرفت‌ها در حوزه فناوري‌هاي واقعيت مجازي و واقعيت افزوده مي‌باشد. علاوه براين، وجود زيرساخت‌هاي فني بعنوان شرايط زمينه‌اي مستخرج شد چنانچه، شرايط مداخله‌اي مشتمل بر محدوديت‌هاي سخت‌افزاري و هزينه‌هاي بالا بوده است. از اينرو، استراتژي‌هاي حاصل متمركز بر توسعه زيربنايي سخت‌افزار واقعيت مجازي و واقعيت افزوده به‌دست آمد كه پيامدها مورد انتظار آن افزايش تعاملات مطلوبتر و نزديك به واقيعت‌تر با تماشاگران بود. بر اين اساس، توسعه زيرساخت‌ها و تسهيل بهره‌برداري از فناوري‌هاي نوين در صنعت ورزش، جهت تسهيل تعاملات با تماشاگران بدون محدود مكاني مورد تاكيد است.