ارائه الگوي توانمندسازي مهارت هاي زندگي براي كودكان تحت سرپرستي مراكز نگهداري شبانه روزي (محدوده سني ۶ تا ۱۲ سال) شهر كرمانشاه در سال 1401-1400

هدف از پژوهش حاضر ارائه الگوي توانمند سازي مهارت‌هاي زندگي براي كودكان تحت سرپرستي مراكز نگهداري شبانه روزي بهزيستي بود. پژوهش از لحاظ هدف كاربردي، از نظر داده تركيبي كيفي و كمي (آميخته) و از نظر روش مطالعه پديدار شناسي است. جامعه آماري شامل متخصصان حوزه روانشناسي كودك كه سابقه كار و آشنايي با كودكان بهزيستي و آسيب هاي اين كودكان را داشتند بود كه از طريق نمونه گيري هدفمند به صورت گلوله برفي تا اشباع نظري انتخاب شدند. ابتدا با استفاده از مصاحبه عميق به شناسايي مولفه‌هاي توانمند سازي مهارت‌هاي زندگي و استخراج پروتكل آموزشي و سپس طراحي ابزار جهت سنجش اثربخشي الگو پرداخته شد. جهت تجزيه و تحليل دادها در بخش كيفي از تحليل مضمون و در بخش كمي از تحليل عاملي اكتشافي و روايي همگرا و واگرا استفاده شد.داده‌ها ازطريق نرم‌افزارهايSPSS ,MAXQDA و smart-pls مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد الگوي توانمند سازي مهارت‌هاي زندگي شامل 6 مولفه (دوستي، مهرباني، مهارت مشاركت و همكاري، مهارت تفكر خلاق، احساس مسئوليت و اعتماد به نفس) و 36 شاخص مي‌باشد و الگوي حاصل از لحاظ روايي هم گرا و واگرا نيز مورد قبول بود. همچنين پرسشنامه به دست آمده از روايي و پايايي مناسبي برخودار بود.