اثربخشي آموزش مبتني بر «مدل به ‌كارگيري فناوري در برنامه فلسفه براي كودكان» بر تفكر انتقادي دانش آموزان با استعداد دوره دوم ابتدايي

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر «مدل به‌كارگيري فناوري در برنامه فلسفه براي كودكان» بر تفكر انتقادي دانش آموزان پسر بااستعداد دوره دوم ابتدايي بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پسر بااستعداد دوره دوم ابتدايي بود كه در سال تحصيلي 1400-1399 دريكي از مدارس دولتي تهران مشغول به تحصيل بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي 40 نفر از دانش آموزان بااستعداد شناسايي و به‌صورت تصادفي در گروه آزمايش (20 نفر) و كنترل (20 نفر) جاي گماري شدند. نمونه آماري پژوهش، پرسشنامه تفكر انتقادي واتسون - گليرز كه ابزار اين پژوهش بود را پيش از آموزش و پس از آموزش تكميل كردند.آموزش موردنظر بر اساس مدل آموزشي به‌كارگيري فناوري در برنامه فلسفه براي كودكان طراحي و طي 10 جلسه براي گروه آزمايش اجرا گرديد و گروه كنترل به شيوه معمول آموزش ديدند. در بخش آنلاين از پلتفرم گراسپ و در بخش آفلاين از چندرسانه‌اي ها و پويانمايي‌هاي آموزشي استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آماري در دو سطح توصيفي ميانگين و انحراف معيار و استنباطي كوواريانس چند متغيري استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه پس از تعديل نمرات پيش‌آزمون، تفاوت معني‌داري بين گروه آزمايش و كنترل در مؤلفه‌هاي متغير تفكر انتقادي وجود دارد (P 0.05). بر اساس نتايج مي توان پيشنهاد داد از مدل پيشنهادي اين پژوهش مي توان به عنوان مبنايي براي طراحي آموزشي جهت پرورش مهارت هاي تفكر انتقادي دانش آموزان با استعداد دوره دوم ابتدايي استفاده كرد.