اثرات تعاملي سياست‌هاي پولي و احتياطي كلان بر ثبات سيستم بانكي (شواهدي از اقتصاد ايران)

هدف اصلي مقاله بررسي اثرات تعاملي سياست‌هاي پولي و احتياطي بر ‌ثبات سيستم بانكي ايران است. براي اين منظور، اثرات تعاملي سياست‌هاي پولي و احتياطي به‌همراه اثرات هر يك از اين دو سياست با استفاده از اطلاعات سري ‌زماني سالانه 24 بانك خصوصي و دولتي ايران طي دوره 1398-1386 و روش گشتاورهاي تعميم‌يافته (GMM) مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد سياست‌هاي پولي به‌طور معنادار سبب بي‌ثباتي سيستم بانكي شده و تاثير سياست‌هاي احتياطي كلان نيز بر ثبات بانك‌ها مثبت و معنادار بوده است. همچنين، يافته‌هاي تجربي نشان مي‌دهد تعامل سياست‌هاي پولي و احتياطي كلان تاثير مثبت و معنادار بر ثبات بانك‌ها دارد. اين نتيجه دلالت بر اين دارد كه اعمال سياست‌هاي كلان احتياطي در ايران سبب شده است اثرات سياست‌هاي پولي بر بي‌ثباتي سيستم بانكي تعديل شود؛ ازاين‌رو، لازم است سياست‌گذاران اقتصادي هنگام طراحي و اجراي سياست پولي و احتياطي كلان تعاملات بين اين دو سياست را درنظر بگيرند. درواقع، به سياست‌گذاران اقتصادي توصيه مي‌شود به هنگام اجراي سياست‌هاي پولي انبساطي از سياست‌هاي احتياطي كلان درجهت تقويت ثبات سيستم بانكي استفاده كنند.