بررسي و مقايسه علل بستري و ميزان مرگ و مير نوزادان در NICU بيمارستان پاستور بم قبل و بعد از اجراي طرح مقيمي پزشكان

مقدمه: ميزان مرگ ومير نوزادن يكي از مهمترين شاخص هاي سلامت جامعه است. به نظر مي رسد حضور مستمر پزشك متخصص در بخش هاي ويژه نوزادان در ارتقاء شاخص هاي عملكردي بخش نوزادان موثر باشد. هدف از انجام اين مطالعه مقايسه علل بستري و ميزان مرگ و مير نوزادان در بخش نوزادان قبل و بعد از اجراي مقيمي پزشكان بود. روش كار: اين مطالعه توصيفي- تحليلي در دو بازه زماني قبل و بعد از اجراي طرح مقيمي، به صورت مقطعي در بخش نوزادان بيمارستان پاستور بم انجام شد. اطلاعات 1219 نوزاد با مراجعه به پرونده ايشان استخراج و تأثير اجراي طرح مقيمي در تحول نظام سلامت بر ميزان مرگ و مير و بستري نوزادان مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج اختلاف معني داري بين ميزان بستري قبل (601 نفر) و بعد (618 نفر) از اجراي طرح را نشان نداد. همچنين تفاوت معني داري در دريافت سورفاكتانت نوزادان قبل و بعد از اجراي طرح نشان داده نشد(P= 0.15). اختلاف معني داري بين نوزادان بستري شده در دو بازه زماني مورد مطالعه از نظر انجام تهويه تهاجمي و غير تهاجمي نيز وجود نداشت (P 0.05)، هرچند تعداد تهويه هاي غير تهاجمي بعد از اجراي طرح 20درصد افزايش يافته بود. نتايج نشان داد ميزان مرگ و مير بعد از اجراي طرح مقيمي به صورت معني داري بيش از 50 درصد كاهش يافته است (از 36 به 17 نفر)(P= 0.02). نتيجه گيري: اجراي طرح مقيمي سبب كاهش موارد مرگ و مير و بستري نوزادان و نيز انتخاب روش هاي درماني كم هزينه و موثرتر شده. با حضور مستمر پزشكان متخصص در بخش هاي ويژه نوزادان مي توان يكي از مهمترين شاخص هاي سلامتي و بهداشت جامعه را بهبود بخشيد.