بررسي دانش پزشكان خانواده درمورد بيماري ديسليپيدمي و عوامل مرتبط با آن در شيراز در سال 1400

مقدمه: ديس‌ليپيدمي يك عامل خطر عمده بيماري‌هاي قلبي عروقي است. اين پژوهش با هدف تعيين دانش پزشكان خانواده عمومي شهري در زمينه ديس‌ليپيدمي در شيراز و عوامل موثر بر آن صورت گرفت. روش كار: اين مطالعه مقطعي، در پزشكان خانواده عمومي شهري در سال 1400 انجام شد. نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي از 8 مركز از كل 32 مركز جامع سلامت تحت پوشش 2 مركز بهداشت كه كل شهر شيراز را پوشش مي‌دهد (از هر مركز بهداشت 86 نفر) انجام گرفت. از پرسشنامه محقق‌ساخته شامل 12 سوال در زمينه ديس‌ليپيدمي استفاده شد. پرسشنامه در محل كار تحويل پزشك شد و يك روز بعد پرسشنامه تكميل شده اخذ شد. آناليز آماري با نرم‌افزار SPSS-20 انجام شد. تاثير عوامل مختلف بر نمره پرسشنامه به‌وسيله تحليل رگرسيون خطي بررسي شد. يافته‌ها: 172 پرسشنامه به‌صورت كامل تكميل شد. 98 نفر (57درصد) از پزشكان مرد و 69 نفر (40درصد) زن و ميانگين سني كل شركت‌كنندگان 9.7 44.7± سال بود. در هركدام از حيطه‌هاي پيشگيري و درمان، متوسط امتياز كسب شده 64درصد كل امتياز بود (به ترتيب 0.9 ± 3.2 از 5 امتياز و 1.4 ± 4.5 از 7 امتياز). 50.6 درصد پزشكان از وجود گايدلاين كشوري هيپرليپيدمي مطلع و 32.6 درصد آن را مطالعه كرده بودند. هيچ يك از عوامل مورد بررسي از جمله شركت در بازآموزي و دسترسي يا مطالعه گايدلاين تاثير معناداري در نمره كل نداشت. نتيجه‌گيري: دانش پزشكان عمومي خانواده در درمان و پيشگيري ديس‌ليپيدمي و همچنين ميزان اطلاع پزشكان از گايدلاين كشوري و مطالعه آن كمتر از حد انتظار بود. نياز است در بازآموزي و تهيه و استفاده موثر از گايدلاين مختص پزشكان خانواده برنامه‌ريزي موثر و هدفمند صورت گيرد. به‌منظور بهبود كيفيت و كميت بازآموزي‌ها، در آينده مطالعات مشابه براي پايش دانش پزشكان با فواصل منظم انجام شود.