تحليل فضايي روند تغييرات سري زماني جرايم سرقت اماكن ومناطق مسكوني در فصول مختلف سال (مورد مطالعه منطقه 14شهرتهران)

ميزان جرايم شهري به اندازه و درجه رشد شهر ارتباط دارد. بنابراين، شناسايي نقاط آلوده و جرم خيز، مقابله و مبارزه با جرايم سرقت از اهميت بسزايي در ايجاد نظم و امنيت در اين كانون ها و در نتيجه ارتقاءكيفيت زندگي شهروندان را دارد.بررسي توزيع فضايي كانونهاي جرم خيز، مهمترين ويژگيهاي كالبدي يا عوامل مكاني موثر، ترغيب كننده يا تسهيل كننده جرائم ارتكابي و تشخيص عوامل محيطي، عوامل زمينه اي با بهره گيري از آمارهاي فضايي از اهداف اين تحقيق مي باشد. پژوهش حاضر از نوع كمي محسوب مي‌ شود. در روش اسنادي از منابع مكتوب و اخذ آمار سرقت از پليس استفاده شد. جهت بررسي انحراف احتمالي و نوع و زمان تغيير در داده هاي جرايم سرقت از آزمون من- كندال استفاده شده است. جهت برآورد نمودن شيب واقعي يك روند در يك سري زماني، استفاده از روش ناپارامتريك سنس بكارگرفته شد. نتايج نشان داد با تحليل روند سري سرقت در منطقه 14 شهر تهران بواسطه بافت هاي فرسوده و قديمي، مشكلات ناشي از معابر شهري، وجود بن بست هاي تاريك و مكان هاي خلوت در منطقه باعث شده كه در فصل بهار و تابستان اغلب شهروندان اين منطقه به دليل وجود هواي مطبوع در ساعات عصرگاهي تا پاسي از شب از منازل خارج و در اماكن تجاري و تفرجگاه ها حضور دارند. بخصوص از اواخر فصل بهار و در تابستان با شروع فصل مسافرت با خالي بودن منزل باعث افزايش سرقت منزل مي گردد .با آغاز فصل گرما از اواخر بهار و به ويژه در فصل تابستان شب هنگام خصوصاً در اماكن خصوصي فقدان حفاظ مناسب درب و پنجره هاي باغات و ويلا به ويژه از فصل پاييز تا زمستان روند افزايش سرقت را شاهد هستيم. همچنين، به علت كوتاه بودن روزها در فصل پاييز و با فرا رسيدن زمان تاريكي امكان سرقت نيز افزايش پيدا مي كند.