جايگاه و اهميت بقيع در نزد ايلخانان

ايلخانان براى رقابت با مماليك مصر، از يك سو گرايش به تشيع (صرف نظر از ساير عوامل فرهنگي مؤثر بر اين امر) را مد نظر قرار دادند و از سوي ديگر، براي گسترش نفوذ و سيطره خود بر حجاز كوشيدند. به دليل قرار داشتن بقيع در حجاز و توجه شيعيان به آن، به عنوان عامل پيوند اين دو محور در سياست مذهبي ايلخانان محسوب مي‌شد.اين پژوهش با شيوه توصيفي ـ تحليلي در پي واكاوي جايگاه و اهميت بقيع در سياست مذهبي ايلخانان است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه به دليل گرايش ايلخانان به تشيع و اشتراك مذهبي شرفاي مدينه با ايلخانان، بقيع در كانون توجه دربار ايلخاني قرار گرفت. اين توجه، با انتساب قطعي مدفن حضرت زهرا(ع) به بقيع و تعميم نام بقيع به كل مدينه در تاريخ‌نگاري آن عهد تبلور يافت و با احداث بناهاي عام المنفعه و آرامگاه در مدينه و تدفين اميرچوپان و پسرش، چلاوخان، به عنوان دوتن از بزرگان دربار ايلخاني در بقيع، ادامه يافت.