بررسي تجزيه بيولوژيكي تولوئن در راكتور رشد سوسپانسيون حاوي باكتري سودوموناس پوتيدا

مقدمه: تولوئن يكي از رايج‌ترين تركيب آلي فرار است. مواجهه طولاني مدت با آن منجربه اثرات سوء سلامتي مي‌شود. بيوفيلتراسيون يكي از روش‌هاي كنترل آلاينده‌هاي آلي هوا است. در اين مطالعه باكتري سودوموناس پوتيدا با قابليت تخريب هيدروكربن انتخاب و توانايي آن در تجزيه بيولوژيكي تولوئن مورد بررسي قرار گرفت. روش كار: آزمايشات به دو شيوه، در دو روز و به مدت پنج ساعت انجام شد. هر شيوه شامل سه راكتور نمونه (A، B، C) و يك راكتور شاهد (D) بود. در شيوه اول مقدار باكتري در راكتورهاي نمونه 0.5، 1 و 2 مك فارلند و ميزان تزريق تولوئن به راكتورها يكسان (0.5 ميكروليتر) و در شيوه دوم، ميزان تزريق تولوئن به راكتورهاي نمونه 0.5، 1 و 1.5 ميكروليتر و نيز 1.5 ميكروليتر در راكتور شاهد و مقدار باكتري در آنها يكسان (1 مك فارلند) بود. نمونه‌هاي گازي تولوئن و نيز CO2 به صورت دوره‌اي آناليز شد. يافته ها: در شيوه اول تجزيه تولوئن بين سه راكتور اختلاف معني داري داشت (0.002=p-value). نتايج شيوه دوم نيز بين سه راكتور اختلاف معني‌دار داشت (0.001 p-value). تجزيه تولوئن در دو شيوه نيز با هم اختلاف معني داري داشت (0.232=p-value). مقدار توليد CO2 در شيوه دوم (0.003=p-value) و شيوه اول (0.001 p-value) اختلاف معني‌دار داشت ولي در مقايسه دو شيوه باهم اختلاف معني داري مشاهده نشد(0.15=p-value). نتيجه‌گيري: افزايش غلظت باكتري در راكتورهاي رشد منجر به افزايش تجزيه تولوئن در زمان كوتاه تري مي‌شود ولي افزايش تولوئن در راكتورهاي رشد با روند تجزيه بيولوژيكي اثر همسو ندارد.