تاثير تعامل بين معلم و شاگرد در شبكه اجتماعي مجازي بر انگيزه پيشرفت، سرزندگي تحصيلي و احساس تعلق به مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير تعامل بين معلم و شاگرد در شبكه اجتماعي مجازي بر انگيزه پيشرفت، سرزندگي تحصيلي و احساس تعلق به مدرسه انجام گرفته است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش تحقيق، نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان ساري در سال تحصيلي 1401 -1400 بوده كه بر اساس نرم‌افزار محاسبه حجم نمونه جي‌پاور، تعداد 72 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند به‌عنوان نمونه آماري انتخاب و به‌صورت گمارش تصادفي (با قرعه‌كشي) 36 نفر در گروه كنترل و 36 نفر ديگر در گروه آزمايش (تعامل از طريق شبكه اجتماعي مجازي) جايگزين شده‌اند. ابزار اندازه‌گيري در پيش‌آزمون و پس‌آزمون پرسشنامه‌هاي انگيزش پيشرفت هرمنس، سرزندگي تحصيلي مارتين و مارش و احساس تعلق به مدرسه بري و همكاران بوده است. يافته ها نشان داد تعامل معلم و دانش‌آموز در شبكه اجتماعي مجازي بر انگيزه پيشرفت، سرزندگي تحصيلي و احساس تعلق به مدرسه تأثير مثبت داشته است، به‌طوري‌كه، نخست بر سرزندگي تحصلي و در مراتب بعدي بر انگيزه پيشرفت و احساس تعلق به مدرسه تاثيرگذار بوده است. كه با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ، پايايي پرسشنامه ها به ترتيب برابر0.86، 0.83 و 0.85 به دست آمده است. با استفاده از آزمون هاي تحليل كوواريانس يك متغيره و چند متغيره، يافته ها نشان داد تعامل معلم و دانش آموز در شبكه اجتماعي مجازي بر انگيزه پيشرفت، سرزندگي تحصيلي و احساس تعلق به مدرسه تأثير مثبت داشته است به طوريكه نخست بر سرزندگي تحصلي و در مراتب بعدي بر انگيزه پيشرفت و احساس تعلق به مدرسه تأثيرگذار بوده است. بنابراين، تعامل معلم و دانش آموز در قالب استفاده همزمان از روش حضور در كلاس به همراه شبكه اجتماعي مجازي باعث افزايش سرزندگي تحصلي، انگيزه پيشرفت و احساس تعلق به مدرسه مي شود.