تبيين و سنجش مؤلفه‌هاي مؤثر بر نظام پنهان فضايي در خانه‌هاي اواخر قاجار و اوايل پهلوي در بهبهان

خانه به‌عنوان تجلي‌گاه فرهنگ ساكنان آن، نظام‌ فعاليتي، ارزش‌ها و الگو‌هاي رفتاري آنان را مي‌نماياند. پژوهش حاضر با هدف شناخت نقشه پنهان مسكن سنتي بهبهان و تبيين مؤلفه‌هاي مؤثر بر آن، به سنجش ميزان تأثير متغير‌ها و وزن‌يابي آنها نسبت به هم خواهد‌ پرداخت. روش پژوهش با تكنيكي آميخته شامل روش‌هاي توصيفي و تحليل محتوا در بخش نظري و تاريخي و همبستگي و علي‌مقايسه‌اي به صورت ميداني در بخش مطالعات موردي است. در گام اول، پرسشنامه‌هايي محقق‌ساخته با توجه به حجم نمونه در اختيار ساكنين 30 خانه در بافت مسكوني سنتي بهبهان جهت تحليل آماره‌هاي توصيفي كه به وسيله نرم افزار SPSS تحليل مي‌شوند؛ قرار مي‌گيرد. در گام بعدي، مصاحبه‌هايي برگرفته از سؤالات پژوهش از جامعه‌اي 10 نفره از كارشناسان كه به روش گلوله برفي انتخاب شدند، تدوين و با تحليل آنها آماره‌هاي استنباطي استخراج مي‌گردد. سپس، به مقايسه امتيازات پرسشنامه‌ها و مستندات پل- چهارراه و بارانداز بودن بهبهان پرداخته مي‌شود. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه اقتضائات معيشتي، فرهنگي و اجتماعي ناشي از جغرافياي منطقه و ارتباطات با تجار و اغيار، بر وزن مؤلفه‌هاي نظام فضايي خانه‌هاي سنتي بهبهان تأثير گذارده است. اين امر در جهت‌گيري خانه‌ها و شكل‌گيري اجزاي نظام فضايي با مقاصد معيشتي، قابل رويت است.