پيشينه تاريخي آستان قدس رضوي در دوره افشاريه

از عصر صفويه، جايگاه مذهبي عمراني ممتاز آستان قدس رضوي عملكرد سياسي تاثيرگذار آن را نيز به دنبال داشت. با فروپاشي حكومت صفويه، حاكمان كرسي ايالتي همچون خراسان تضعيف و بركنار شدند و مقدمات خودمختاري بزرگان شهري از جمله متولي بارگاه امام ثامن (ع) مهيا شد. بر اين مبنا، پژوهش حاضر درصدد يافتن پاسخ به اين پرسش است كه آستان قدس رضوي چه جايگاهي در دوره‌ افشاريه داشت؟ در پاسخ، به اين برآورد مي‌رسيم كه در دوره‌ افشاريه، آشوب و ناامني اجتماعي فراگير از يك‌سو موجب مصادره‌ اموال بارگاه امام هشتم شيعيان (ع) توسط مدعيان سلطنت شد و از سوي ديگر، زمينه‌ طلب استغاثه طبقات مختلف جامعه حتي فرمانروايان در قالب زيارت، سكونت، تدفين و اقدامات عمراني را فراهم آورد. اين پژوهش با رويكرد تاريخي و شيوه‌ جمع‌آوري داده‌هاي كتابخانه‌اي و اسنادي تاريخي از منابع دست ‌اول تاريخي پس از توصيف و طبقه‌بندي جنبه‌هاي گوناگون جايگاه آستان قدس رضوي به تحليل و تفسير اين ويژگي‌ها و تأثيرات مختلف سياسي اجتماعي آن مي‌پردازد.