شناسايي و اولويت بندي مولفه هاي حضورگرايي كاركنان در آستان قدس رضوي با رويكرد فراتركيب و دلفي فازي

منابع انساني در هر سازماني مهمترين سرمايه آن محسوب مي شوند. در آستان قدس رضوي كه هدف اصلي آن خدمت به زائرين بارگاه امام رضا (ع) است، اين سرمايه از اهميتي دوچندان برخوردار است. يكي از پديده‌هاي نوظهور كه سلامت كاركنان و به تبع آن خدمت رساني آنها را با مخاطره مواجه مي سازد، رفتار حضورگرايي است. اين رفتار زماني بروز مي كند كه كارمند تصميم مي گيرد با شرايط بيماري و ضعف سلامت در محل خدمت حاضر شود. در اين پژوهش كه از نظر هدف، كاربردي و به روش كيفي انجام شده است، در ابتدا با روش فراتركيب و تحليل محتوا كليه مولفه هاي محرك حضورگرايي شناسايي و سپس با روش دلفي فازي و اخذ نظرات خبرگان منابع انساني آستان قدس رضوي، مهم‌ترين مولفه‌ها انتخاب و رتبه‌بندي شد. نتايج نشان داد كه مهم‌ترين عوامل موثر بر حضورگرايي كاركنان در آستان قدس رضوي را مي‌توان در قالب 3 بعد، 13 مقوله محوري و 44 مولفه طبقه‌بندي كرد. اين مقوله‌هاي محوري در بعد رفتاري شامل فرهنگ سازماني، وضعيت سلامت فرد، نگرش و ادراك كارمند درباره پيامدهاي غيبت يا حضورگرايي، ارتباطات و تعاملات سازماني، ويژگي‌هاي فردي، شخصيت فرد، نگرش‌هاي شغلي و سازماني، در بعد ساختاري شامل ويژگي‌ها و رويه‌هاي سازماني، ويژگي‌هاي شغل، مديريت منابع انساني سازمان و در بعد زمينه‌اي شامل عوامل فرهنگي و اجتماعي، عوامل اقتصادي جامعه و قانون‌گذاري و زيرساخت است.