نقش پيكربندي فضايي شبكه خياباني شهر جيرفت در گسترش همه گيري كوويد-19

همه‌گيري بيماري‌هاي مسري مانند كوويد- 19 مي‌تواند تأثيرات جبران‌ناپذيري بر سلامت و پيكر شهرها بگذارد كه نيازمند اعمال محدوديت‌هاي هدفمند يا راهكارهاي بهداشتي هوشمندانه‌تر است. ويژگي هاي پيكربندي فضايي شهر موجباتي را فراهم مي‌آورد كه در همه جاي شهر شرايط انتقال يك بيماري مسري، همانند نباشد. هدف از پژوهش حاضر ارائه تصويري جامع از مسيرهاي پر ريسك در شهر جيرفت از نظر سرايت بيماري كوويد- 19 با توجه به پيكربندي فضايي شهر است و پاسخ به اين پرسش محوري است كه جابه‌جايي شهروندان در چه محورهايي منجر به شكل‌گيري نقاط پرازدحام مي‌شود. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش جزء تحقيقات توصيفي تحليلي مي‌باشد. در اين پژوهش از نقشه محوري، تكنيك چيدمان فضا به كمك نرم‌افزار دپس‌مپ و همچنين از تكنيك مشاهده به روش گيت، براي تحليل استفاده شده است. يافته‌ها دلالت بر اين دارند كه در امتداد خيابان سعدي تا طالقاني، خطوط داراي اتصال(39) و هم‌پيوندي (2.71) زياد هستند و در نتيجه قابليت دسترسي و استفاده افراد از اين معابر بيشتر است و بنابراين مي‌توانند در گسترش و شيوع بيماري‌هاي واگير تاثيرگذار باشند. همچنين نتايج حاصل از شاخص عمق نشان مي‌دهد كه خيابان‌هاي بلوار معلم، خيابان ابوذر، پرستار و مالك اشتر با عمق بالا (ميانگين 5.40 و 5.34) از قابليت ايزولة بيشتري برخوردار بوده و امكان سرايت بيماري در آنها كمتر است. در نتيجه مي‌توان گفت مسيرهايي كه داراي اتصال و هم‌پيوندي كمتر و قابليت ايزولة بيشتري دارند، مي‌توانند در كاهش همه‌گيري بيماريهاي مسري تاثيرگذار باشند.