برسازي امنيتي آمريكا از ايران در ادراك غرب آسيا و تنزل بهرۀ صلح در اقتصاد سياسي منطقه

منطقه غرب آسيا به مثابه جغرافياي اصلي كنشگري در پيرامون ايران محسوب مي‌شود. جهت گيري اسناد بالادستي ج.ا.ا متمركز بر توسعه تعاملات همه جانبه با منطقه ياد شده است. يكي از موانع فراروي حصول به اهداف تعيين شده اقتصادي، سياسي و امنيتي ايران در منطقه غرب آسيا، تخاصم موجود در روابط ايران و ايالات متحده است كه بر نحوۀ تكوين مناسبات ايران با منطقه‌ ياد شده سايه افكنده است. تمركز سياست خارجي و امنيتي آمريكا بر بازنمايي ايران به مثابه تهديدي فوري امنيتي عليه كشورهاي منطقه غرب آسيا است. پروژه آمريكايي ايران هراسي در غرب آسيا، به شكل‌گيري نوعي ادراك تهديد از ايران نزد كشورهاي اين منطقه انجاميده است. پرسش مقالۀ حاضر آن است كه مواجهه ايالات متحده با ج.ا.ا در منطقه غرب آسيا در چه چارچوبي قابل فهم است؟ فرضيه‌ پژوهش بدين صورت طراحي شده كه تكاپوي ايالات متحده در منطقه غرب آسيا مبتني بر برسازي ايران به عنوان بازيگري امنيتي شده است. برآيند اين مهم بر اساس يافته‌اي پژوهش حاضر، افزايش سهم هزينه‌هاي نظامي و در نتيجه تنزل بهره‌ صلح در اقتصاد سياسي منطقه است. در پژوهش حاضر از روش توصيفي تحليلي و با اتكا به مباني نظري متفكران اصلي مكتب كپنهاك يعني «باري بوزان» و «اَلي ويور»، چگونگي بازنمايي ايران به عنوان بازيگري امنيتي شده توسط ايالات متحده و پيامدهاي اقتصاد سياسي آن بر مناسبات كشورهاي غرب آسيا با ايران تجزيه و تحليل مي‌گردد.