تأملي در رويكرد جديد مقنن نسبت به سقط جنين در قانون حمايت از خانواده و جواني جمعيت مصوب 1400

ماده (56) قانون حمايت از خانواده و جواني جمعيت مصوب (1400)، به مسأله مهم سقط جنين اختصاص يافته است. در اين مقرره تلاش شده تا كاستي‌ها و نيز اشكالات بنايي و مبنايي كه در ماده واحده سقط‌درماني مصوب (1384) و تبصره واحده ماده (718) قانون مجازات اسلامي مصوب (1392) وجود داشته است، برطرف شود. اين تلاش ستودني اما با برخي كم‌توجهي‎ها همراه شده كه مجموعاً منتهي به بروز ابهامات و اشكالاتي در ماده مذكور شده است. ابهام در مرجع صدور مجوز سقط، تركيب توجيه‌ناپذير اعضاي كميسيون سقط قانوني و شرايط ابهام‌آلود اعضاي آن، ابهام در مفهوم جدي بودن تهديد، پافشاري بر فعلي بودن و غيرقابل تحمل بودن حرج، ابهام در كيستي ولي و بالاخره ابهام در نشانه‌هاي ولوج روح از مهمترين چالش‌ها و ابهاماتي است كه در ماده (56) قانون حمايت از خانواده وجود دارد. نويسنده در اين نوشتار، ضمن مراجعه به منابع كتابخانه‌اي، با اتخاذ رويكردي توصيفي و تحليلي كوشيده است مفاد ماده فوق‌الذكر را واكاوي نمايد و مهمترين اشكالات موجود در اين مقرره را بررسي نمايد و بدين ترتيب راه را براي اصلاح و تقويت اين مقرره هموار سازد.