طراحي آيروديناميكي يك هواسر ماوراء صوت بر اساس روش پيكربندي موج‌سوار مشتق از مخروط

گونه‌اي نوظهور از تسليحات ماوراء صوت كه به شكل گسترده‌اي موردتوجه قرارگرفته‌اند، هواسرهاي ماوراء صوت مي‌باشند. اين وسايل با طي مسافت‌هاي طولاني در حدود چندين هزار كيلومتر درون جو و سرعت‌هاي بسيار بالا تا بيش از 20 ماخ ، هر سامانه‌ي دفاعي را به‌طورجدي به چالش مي‌كشند. در اين پژوهش به طراحي آيروديناميكي يك هواسر ماوراء صوت بر اساس تئوري موج‌سوارها و روش موج‌سوار مشتق از مخروط پرداخته‌شده است. يك روش پارامتري با سه پارامتر زاويه‌ي شوك مخروطي β ، زاويه‌ي هشتي φ و نسبت فشردگي S معرفي گرديده و به شكل يك كد طراحي مورداستفاده قرارگرفته است. در فرآيند طراحي، از هواسر ماوراء صوت اچ.تي.وي.2 به‌عنوان مدل مرجع استفاده‌شده است. براي دست‌يابي به پيكربندي‌هايي با ابعاد عملياتي، با تغيير پارامترهاي طراحي، چهار پيكربندي موج‌سوار با ابعاد مشابه مدل مرجع شناسايي‌شده است. با تحليل اين چهار پيكربندي به روش ديناميك سيالات محاسباتي، پيكربندي كه درمجموع بهترين نتايج آيروديناميكي و حجم را دارد، به‌عنوان پيكربندي برگزيده‌ي طراحي انتخاب‌شده است. پيكربندي برگزيده‌ نسبت به مدل مرجع، درازاي 15 درصد حجم كمتر، 36 درصد كارايي آيروديناميكي بيشتري دارد. اين مسئله بر كارايي روش به‌كاررفته در طراحي آيروديناميكي هواسرهاي ماوراء صوت دلالت دارد.