تأثير بنيان‌هاي بوم‌شناختي بر زيست‌پذيري مناطق شهري؛ مورد پژوهش: منطقه ۱ تهران

تحقيق حاضر با هدف شناسايي و ارزيابي بنيان‌هاي بوم‌شناختي و تأثير آن‌ها بر زيست‌پذيري منطقه يك كلان‌شهر تهران انجام شده است. كلان‌شهر تهران همانند ساير كلان‌شهرهاي ديگر با مشكلات بسياري در زمينه‌هاي اقتصادي، اجتماعي، زيست‌محيطي و كالبدي همچون كاهش زيست‌پذيري و كمرنگ‌تر شدن اهميت بنيان‌هاي بوم‌شناختي در ساختار زندگي شهري روبرو است. روش تحقيق، توصيفي- تحليلي و از نظر هدف كاربردي است. با بهره‌گيري از تكنيك TOPSIS و با استفاده از فرايند سلسه‌مراتب AHP شاخص‌هاي بوم‌شناختي وزن‌دهي و با تكيه ‌بر منطق FUZZY نواحي ده‌گانه منطقه ۱ رتبه‌بندي شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد از بين اين نواحي ناحيه ۴ با ارزش 0/957 بالاترين رتبه و ناحيه ۸ با ارزش 0/243 پايين‌ترين رتبه را از نظر تأثير بنيان‌هاي بوم‌شناختي بر زيست‌پذيري كسب نموده است. مي‌توان نتيجه گرفت هرچه بنيان‌هاي بوم‌شناختي در مناطق شهري بيش‌تر و داراي كيفيت بالاتري باشد، نقش آن‌ها در زيست‌پذيري مناطق شهري بيش‌تر خواهد بود. نوآوري اين پژوهش شناسايي بنيان‌هاي بوم‌شناختي موجود در منطقه يك و استفاده از تكنيك  AHP و FUZZY است.