بررسي و تحليل نقش فضاهاي عمومي در پايداري اجتماعي شهرها پژوهش موردي: شهر سردشت

هدف از پژوهش حاضر بررسي و تحليل نقش فضاهاي عمومي در پايداري اجتماعي شهر سردشت مي‌باشد. روش تحقيق اسنادي- تحليلي و پيمايشي بود و نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. يافته‌ها با توجه به نظرات استفاده‌كنندگان از فضاهاي عمومي و با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS ver.19.0 و Arc GIS ver.10.1 مورد تجزيه و نحليل قرار گرفتند. نتايج نشان مي‌دهد كه مبلمان و امكانات ايمني در حد متوسط و پايين بوده است. همچنين از بين كليه گويه‌هاي مورد مطالعه؛ اجتماع‌پذيري، فعاليت و كاركرد، زيبايي و آسايش و دسترسي‌پذيري به ترتيب محله‌هاي گرده‌سور با (0/73)، سوي برده‌قوچ (0/62)، گرده‌سور (0/81) و گرده‌سور و سه‌راه مارغان (0/100) برخورداري، داراي بيش‌ترين محروميت و محله‌هاي سرچاوه (0/98)، سرچاوه (0/93)، فرهنگيان (0/96) و آشان با (0/100) برخورداري، داراي بيش‌ترين ميزان توسعه مي‌باشند. نتايج ضريب همبستگي نيز نشان مي‌دهد كه محدوديت حضور زنان در فضاهاي عمومي با ضريب 0/163- و آلودگي‌هاي محيطي با ضريب 0/361- داراي رابطه منفي و معكوس و شاخص‌هاي مربوط به امكانات فضاها، مسئوليت‌پذيري، حس تعلق، مشاركت، امنيت و تعامل اجتماعي داراي ضريب همبستگي مستقيم و مثبت مي‌باشند.