اثربخشي درمان هيجان مدار بر تحمل ناكامي و كيفيت زندگي زناشويي زنان با سقط‌هاي مكرر

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف  بررسي  اثربخشي درمان هيجان مدار بر تحمل ناكامي و كيفيت زندگي زناشويي زنان با سقط هاي مكرر  انجام شد.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش انجام، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل و يك مرحله پيگيري يك ماهه بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه زنان مراجعه كننده به كلينيك‌هاي ناباروري شهر تهران در سال 1399 بود 30 نفر از بين اين افراد به روش هدفمند انتخاب شدند. گمارش اعضاء در گروه‌ درمان هيجان‌مدار (15نفر) و كنترل (15 نفر) با استفاده از روش تصادفي صورت گرفت. براي جمع آوري داده‌ها از پرسشنامه تحمل ناكامي سيمونز و گاهر (2005)، و پرسشنامه كيفيت زندگي زناشويي فلچر، سيمپسون و توماس (2000)، استفاده شد. بررسي تفاوت بين گروه‌ها در مراحل مختلف اندازه‌گيري، از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري آميخته در نرم افزار 25-SPSS استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه اين درمان در افزايش تحمل ناكامي و كيفيت زندگي زناشويي زنان با سقط هاي مكرر تأثير مثبتي داشته است و اين تأثير بر متغير تحمل ناكامي بيشتر بوده است (0.01 p).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر بكار گيري درمان هيجان مدار از سوي زوج درمانگران و روان شناسان باليني به منظور  افزايش تحمل ناكامي و كيفيت زندگي زناشويي زنان با تجربه سقط مكرر پيشنهاد مي‌گردد.