اولويت‌بندي متغيرها در فرايند بهسازي بافت‌‌هاي فرسودۀ شهري و مديريت بحران در شهرملارد

اين تحقيق به ارزيابي بهسازي بافت‌‌هاي شهري با رويكرد مديريت بحران با معيار‌هاي استاندارد به منظور كاهش آسيب‌پذيري و ارتقاي سطح زندگي در بافت‌‌هاي فرسوده مي پردازد. بنابراين اهميت تحقيق در اين است كه شاخص‌‌هاي مديريت بحران را براي شهر ملارد كه در شهرستان ملارد در غرب تهران قرار گرفته است استخراج ، بومي و آن را با مفاهيم بازآفريني و بافت فرسوده تلفيق مي نمايد تا بتوان راهكار‌هاي مؤثري براي بهبود پايدار بافت فرسوده ارائه نمود. لازم به ذكر است شهرستان ملارد در سال 1388 از شهرستان شهريار به شهرستان مستقل ارتقا يافت. جمعيت شهر ملارد بر اساس سر شماري 2016، 281016 نفر اعلام شده است و جزء شهر‌هاي پر جمعيت اطراف تهران به شمار مي‌آيد. از لحاظ نوآوري، مطالعات گوناگوني پيرامون ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌‌هاي مطرح در مديريت بحران انجام شده‌اند كه هركدام از منظر و ديدگاه خاصي مديريت بحران، را با هدف بهسازي بافت فرسوده مدنظر قرار داده و به آن پرداخته‌اند. اما پژوهشي كه به تلفيق رويكرد‌‌هاي مديريت بحران و باز آفريني بافت فرسوده پرداخته باشد مشاهده نمي شود. لذا اين تحقيق مي‌تواند از اين جهت نوآورانه تلقي گردد و يافته‌ها و خروجي‌‌هاي آن كاربردي باشد. هدف از اين پژوهش تدوين چارچوبي براي تلفيق رويكرد‌‌هاي مرتبط با مديريت بحران از جمله بازآفريني و ارائۀ راه‌حل‌‌هاي كاربردي و مؤثر براي بهسازي بافت فرسودۀ ملارد و همچنين ارائۀ الگويي در زمينۀ بازآفريني جامع در تلفيق با ساير رويكردها براي شهر‌هاي كشور است. اين تحقيق به لحاظ هدف از نوع تحقيقات كاربردي و به لحاظ ماهيت و روش از نوع تحقيقات توصيفي -تحليلي مبتني بر اكتشاف است. روش و ابزار جمع‌آوري اطلاعات اسنادي و پيمايشي مي باشد. داده‌‌هاي اسنادي شامل مقالات مرتبط، پايان‌نامه‌ها، كتب و طرح‌‌هاي مطالعاتي و توسعۀ شهري ملارد، داده‌‌هاي مركز آمار و داده‌‌هاي شهرداري است. همچنين براي تجزيه و تحليل داده‌‌هاي پژوهش از آزمون فريدمن و تاكسونومي عددي استفاده شده است. از بررسي عوامل مختلف اين‌گونه مي‌توان نتيجه گرفت كه براساس وضعيت بافت فرسوده شهر ملارد و ديدگاه پاسخگويان، موثرترين عوامل بهبود بهسازي شهري و مديريت بحران به ترتيب خدمات بهداشتي درماني، ورزشي تفريحي، امنيتي، خدمات آموزشي و خدمات شهري (مشترك)، فرهنگي و اقتصادي مي باشد. لازم وجود موانع و مسائل در اجراي طرح‌ها و يا افزايش بازۀ زماني آن‌ها، موجب شده كه طرح‌‌هاي موجود از منظر توسعه، به‌ويژه فضايي و كالبدي، به‌طور منظم اجرا نشده و نياز به تداوم و استمرار فعاليت‌‌هاي مديريتي و برنامه‌ريزي در شرايط گوناگون و مواجهه با تهديدها و محدوديت‌ها و رفع موانع از طريق توسعۀ ظرفيت‌‌هاي مديريتي در حوزۀ بافت فرسوده وجود دارد.