سنجش وضعيت كنوني كلانشهر اهواز به لحاظ بهره‌گيري از فناوري در راستاي ارتقاي كيفيت محيطي

امروزه در جهان، استفادۀ هوشمندانه از فناوري به‌عنوان راهبردي كارآمد در راستاي ارتقاي كيفيت محيطي، به‌ويژه در شهرهاي كشورهاي پيشرفته در دستور كار بوده و در اين فرآيند، سنجش وضعيت كنوني به‌عنوان اولين گام در راستاي وضعيت كنوني بهره‌گيري از فناوري در راستاي ارتقاي كيفيت محيطي مطرح است. اما مسئله اين است كه چنين سنجشي در كلانشهر اهواز انجام نگرديده است. لذا، هدف پژوهش، سنجش وضعيت كنوني كلانشهر اهواز به لحاظ بهره‌گيري از فناوري در راستاي ارتقاي كيفيت محيطي است. اين مقاله در زمرۀ پژوهش‌هاي كاربردي- توسعه‌اي محسوب مي‌گردد كه سؤال‌محور بوده و به‌صورت اكتشافي با بهره‌گيري از روش گردآوري داده‌هاي اسنادي- كتابخانه‌اي و پيمايشي و با استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي و استنباطي مختلف انجام يافته است. ابزار پيمايش، پرسشنامه ليكرت 5 درجه‌اي بوده است كه روايي محتوايي نهايي آن با نظر اساتيد و پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ 0.893 تأييد گرديد. جامعۀ آماري پژوهش، متشكل از گروه متخصصان شامل اساتيد دانشگاه، فارغ‌التحصيلان و دانشجويان تحصيلات تكميلي در رشته‌هاي مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه‌گيري، خوشه‌اي دو مرحله‌اي بوده است. كه در نهايت 142 نمونه از متخصصان دانشگاهي انتخاب گرديد كه با توجه به مشخص نبودن تعداد جامعۀ آماري، اين تعداد حجم نمونه با توجه به قوانين راسكو كفايت مي‌كند. بر مبناي يافته‌هاي تحقيق، پيروي از نگرشي منفعل و جبرگرايانه، باعث گرديده است كه نه‌تنها بهره‌گيري از فناوري در اين كلانشهر در راستاي ارتقاي كيفيت محيطي انجام نيافته است، بلكه زمينه‌ساز معضلات متعددي در كلانشهر اهواز، به‌ويژه مشكلات زيست محيطي گرديده است