تحليل گفتمان انتقادي سير تحول انيميشن‌هاي والت ديزني با محوريت زن

تحليل رسانه‌هاي تصويري با استفاده از رويكرد تحليل گفتمان انتقادي، روشي مؤثر است. اين پژوهش كيفي با رويكردي نو و با بهره‌گيري از آراي فركلاف در سنت تحليل گفتمان انتقادي، به بررسي سير تحولي انيميشن‌هاي والت ديزني با محوريت زن پرداخته است. در اين راستا هر دو جنبۀ زباني و غير‌زباني سه انيميشن والت ديزني سفيدبرفي و هفت كوتوله، ديو و دلبر و يخ‌زدۀ۲ كه هر كدام به ترتيب، نمايندۀ دورۀ كلاسيك، رنسانس و عصر جديد هستند مورد تحليل قرارگرفته است. معيار انتخاب اين انيميشن‌ها، به‌غير از زن بودن شخصيت اصلي، بُعد زماني آن است. در تحليل سه‌گانۀ فركلاف، بخش توصيف با توجه به آراي هليدي، بخش تفسير متن و تفسير نشانه‌هاي تصويري با كمك آراي ليوون و فيلسوفاني چون ميشل فوكو و بخش تبيين كه به تحليل گفتمان، روابط قدرت، نهادهاي اجتماعي و هژموني مي‌پردازد با عنايت به آراي فوكو، آلتوسر و پير بورديو صورت گرفته است. به علاوه، با بهره‌گيري از آراي ليوون، پيرس و بارت، انواع نشانه‌ها تحليل شده‌اند. همچنين اين سه‌گانه،‌ نه به‌صورت مجزا، بلكه در پيوند با يكديگر و در سنت هگلي بررسي شده است. با بهره جستن از اين نظرات، چگونگي بازنمايي زن در انيميشن‌ها نشان داده شده و هدف، قدرت و هژموني‌‌ نهان در پشت اين پويانمايي‌‎ها بيان شده است. سازندگان انيميشن‌ها از كنشگر شدن شخصيت زن، به جز تحميل سبك ‌خاصي از زندگي به مخاطب، به فروش بيشتر و كسب ثروت رسيده‌اند.