بررسي تأثير كاربر‌ي‌هاي مختلف كشاورزي بر رطوبت بهينه خاك‌ورزي با استفاده ازمدل درخت تصميم در دشت جيرفت

رطوبت بهينه خاك براي خاكورزي رطوبتي است كه اگر خاكورزي در آن انجام شود، با حداقل انرژي مصرفي بيشترين خردشدگي (نرم‌شدگي) در خاك ايجاد مي‌شود. هدف از اين پژوهش تعيين رطوبت بهينه براي عمليات خاك‌ورزي تحت كاربر‌ي‌هاي مختلف كشاورزي در منطقه‌ي جيرفت و بررسي كارايي مدل درخت تصميم در اين خصوص براي منطقه بود. براي اين منظور نمونه‌هاي خاك (90 نمونه) از عمق صفر تا 20 سانتي‌متر به صورت دست نخورده برداشته شده و برخي از ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي آن تعيين گرديد. براي تعيين منحني مشخصه رطوبتي خاك، مقدار رطوبت خاك در مكش هاي ماتريك 10، 30، 50، 100، 300، 500، 1000 و 1500 كيلوپاسكال با استفاده از دستگاه صفحه فشاري اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد نوع كشت تأثير معناداري بر روي ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك و همچنين رطوبت بهينه نداشته است. در ادامه اين پژوهش مدل‌سازي رطوبت بهينه با درخت تصميم انجام شد. در اين پژوهش از سه معيار ضريب تبيين ( R^2)، ريشه ميانگين مربعات خطا (RMSE) و ريشه ميانگين مربعات خطاي نرمال شده (NRSME) براي ارزيابي مدل‌ استفاده شد. نتايج ارزيابي نشان داد كه استفاده از درخت تصميم براي پيش‌بيني رطوبت بهينه خاك به دليل دارا بودن NRMSE كمتر (0.017) و R^2 بالا (0.75)، مناسب است. هم‌چنين نتايج مدل‌سازي رطوبت بهينه خاك نشان داد كه ماده آلي مهم‌ترين متغير تاثير‌گذار بوده و پس از آن به ترتيب متغيرهاي درصد كربنات كلسيم معادل، رسانايي الكتريكي، درصدرس، چگالي ظاهري و درصد شن و سيلت در پيش‌بيني رطوبت بهينه اهميت دارند.