تبيين تجارب زيسته دانشجويان پرستاري در مواجهه با شكاف نظري و عملي

مقدمه: شكاف بين دانش نظري و مراقبت هاي باليني، يكي از مشكلات اصلي پرستاري است و دانشجويان پرستاري نمي توانند خود را با اين وضعيت وفق دهند. مطالعات انجام شده بر روي شكاف هاي نظري و باليني، كمتر به ديدگاه و كسب و كار دانشجويان در اين زمينه پرداخته است. تجربيات مثبت يا منفي، بر يادگيري دانشجويان تأثير مي گذارد. اين مطالعه با هدف بررسي تجربيات زيسته دانشجويان پرستاري در مواجهه با خلأهاي نظري و عملي انجام شد.روش كار‌: در اين مطالعه پديدارشناسي تفسيري، 7 دانشجوي پرستاري، به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. داده ها با مصاحبه نيمه ساختاريافته جمع آوري و با رويكرد ديكلمن تجزيه و تحليل شد.يافته ها: از پاسخ هاي شركت كنندگان، دو مضمون اصلي و هفت مضمون فرعي استخراج شد. مضمون اصلي «انفكاك حرفه‌گرايي در آموزش و بالين» از زيرمضامين «تمايل به روتين گرايي در بالين»، «محدوديت استفاده از دانش حرفه‌اي در بالين»، «كم توجهي به استانداردها در شرايط باليني» و «ضعيف بودن دانش حرفه‌اي پرسنل بالين» و مضمون اصلي «نقصان در درك متقابل» از زيرمضامين «تفاوت در جايگاه پرستاري دانشكده و بالين»، «جو حرفه‌اي متفاوت در دانشكده‌ها و بالين» و «تعامل غيرحرفه‌اي پرسنل بالين با اساتيد دانشكده» استخراج گرديده است.نتيجه‌گيري: فاصله دانش نظري و پرستاري باليني، تجربيات منفي در شكل‌دهي مهارت‌هاي اساسي و توانايي‌هاي حرفه‌اي دانشجويان دارد.