بررسي تاثير مولفه‌‌هاي حس مكان بر مشاركت توانخواهان در مراكز توانبخشي با تاكيد بر نقش عزت‌نفس

يكي از مشكلات موجود در توانبخشي جسمي- حركتي، عدم همكاري و مشاركت توانخواهان با روند توانبخشي مي‌باشد. مشاركت توانخواهان فوايد آشكار جسمي و روان‌شناختي و اجتماعي براي آنان در پي دارد. از سوي ديگر حس مكان مي‌تواند انگيزش و تمايل افراد را براي حضور و مشاركت در فعاليت‌‌هاي محيط تحت تاثير قرار دهد. با ايجاد تجربه‌ي احساسات مطلوب در محيط توانبخشي مي‌توان افراد را به شركت در فعاليت‌هاي محيط ترغيب نمود. هدف پژوهش حاضر بررسي اثرگذاري مولفه‌‌هاي كالبدي حس مكان بر مشاركت و همكاري توانخواهان در محيط‌هاي توانبخشي از طريق تامين احساس خودارزشمندي و عزت نفس در آنان مي‌باشد. پژوهش حاضراز نوع كاربردي و تبييني و به صورت پيمايشي انجام گرفته و با استفاده از همبستگي و روش معادلات ساختاري تحليل شده است. جامعه آماري پژوهش شامل بيماران ناتوان جسمي- حركتي اكتسابي مراجعه‌كننده به مراكز كاردرماني منطقه 1 شهر رشت مي‌باشند. از طريق نمونه‌گيري در دسترس 46 نفر توانخواه جسمي به عنوان نمونه انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها با پرسش‌نامه محقق ساخت انجام شد. آلفاي كرونباخ متغير‌هاي تحقيق بالاتر از 0.7 به دست آمد. تحليل داده‌ها با نرم‌افزار‌هاي SPSS22, AMOS22 صورت گرفته است. جداول همبستگي، رابطه دوگانه متغير‌هاي پژوهش را تاييد مي‌نمايد. ضريب مسير مولفه‌هاي حس مكان به عزت نفس برابر با 0.74 و ضريب مسير عزت نفس به مشاركت توانخواهان برابر 0.69 مي‌باشد و از آن جايي كه اثر غيرمستقيم برابر 0.510 به دست آمده است، مي‌توان گفت كه مولفه‌هاي حس مكان با ميانجي‌گري عزت نفس بر ميزان مشاركت توانخواهان در توانبخشي تاثير‌گذار مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه استفاده از مولفه‌هاي كالبدي حس مكان و ايجاد احساسات مطلوب و تامين عزت نفس در توانخواهان، بر همكاري و مشاركت توانخواهان با روند توانبخشي تاثيرگذار مي‌باشد.