مقايسه الگوي ذهني معماران با كاربران جهت افزايش تعلق به مكان در فضاهاي اجتماع‌پذير تجاري، موردهاي مطالعاتي: محوطه‌ي كافه-رستوران‌هاي دو مجتمع رويال و گلستان در شهرك غرب تهران

تعلق به مكان سوم و تحقق فضايي معاشرت‌پذير در فضاهاي جمعي معاصر در پاسخ به كوچك شدن فضاي زيست و خانه‌ي انسان معاصر، راهبردي مناسب در ارتقاي تعاملات اجتماعي و سرزندگي شهري به شمار مي‌رود، كه خود نيازمند به وجود آمدن فضاهايي در پاسخ به نياز تعامل، جهت شكوفايي اعضاي جامعه به‌واسطه خلق ريزفضاهايي در ابنيه كلان‌مقياس شهري فرهنگي، آموزشي و تجاري از جنس مكث و آرامش است. پژوهش حاضر تلاش دارد تا در تبيين امكان‌سنجي تحقق فضايي با قابليت معاشرت‌پذيري مكان سوم در بناهاي معاصر، عوامل مؤثر در تقويت آن را در معماري فضاهاي آزاد مجتمع‌هاي تجاري تحقيق نمايد. پژوهش حاضر از حيث هدف يك پژوهش كاربردي و از جنبه سامانه جست‌وجو، يك پژوهش آميخته كمي- كيفي است. گردآوري اطلاعات پژوهش از دو شيوه كتابخانه‌اي و ميداني و تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش تحليل مسير به كمك مدل‌يابي معادلات ساختاري صورت پذيرفته است. در اين روش نمونه‌گيري به‌صورت تصادفي از بين جامعه مخاطبان محدوده‌ي مطالعه در ده بازه‌ي زماني ايام سال صورت پذيرفته است. تحقق يك مكان سوم و ارتقاي حس تعلق به آن، ضمن وابستگي به عوامل كالبدي و فيزيكي مؤثر بر دعوت مخاطب به حضور در مكان، نيازمند تطابق سياست‌گذاري مجريان و مديران سازمان‌دهنده مكان، كيفيت جامعه‌ي مخاطب و عوامل رفتاري حاكم بر آن است. در اين راستا برتري روحيات اجتماعي، همساني جمعيتي، اخذ امتياز از مراجعات بلندمدت كاربران در مجتمع‌هاي تجاري و پرهيز از نگاه سودآور مقطعي به حضور افراد، مي‌تواند در رونق و تأثيرگذاري بيش‌تر كيفيت فضا بر سرزندگي مشهود باشد.