عوامل موثر بر ترجيحات كودكان مدارس ابتدايي در استفاده از دوچرخه، مورد مطالعاتي: شهر تهران

تسهيل دوچرخه‌سواري براي گروه سني كودكان از اهميت راهبردي در توسعه فرهنگ دوچرخه‌سواري برخوردار است. در اين تحقيق سوال اصلي در خصوص چيستي عوامل موثر بر افزايش ترجيحات كودكان مدارس ابتدايي پسرانه در استفاده از دوچرخه است. توجه همزمان به مواردي چون اصلاح قوانين حمايتي، ترغيب اجتماعي، ارتقاء كيفيت زيرساخت‌هاي دوچرخه‌سواري در قالب يك برنامه جامع، الزامي است. هدف اصلي اين تحقيق بررسي چگونگي توسعه دوچرخه‌سواري در شرايط بومي كشور با تاكيد بر مدارس ابتدايي است. در اين تحقيق با آسيب‌شناسي عوامل و شناسايي موانع و ارائه پيشنهاداتي در زمينه اصلاح شرايط فرهنگي و اجتماعي، كيفيت معابر، ايجاد پاركينگ مخصوص دوچرخه و برخي موارد ديگر، تلاش مي‌شود تا راهكارهاي واقع‌بينانه براي بهبود نگرش بزرگسالان براي تشويق فرزندان خود در استفاده از دوچرخه براي تردد به مدرسه و همچنين دسترسي‌هاي درون‌محله‌اي ارائه شود. از طريق مطالعات اسنادي و مصاحبه‌هاي بدون چارچوب، 14 متغير در ترجيحات دوچرخه‌سواري كودكان شناسايي شد. سپس از طريق پرسش‌نامه ساختارمند، با مشاركت 256 مخاطب از هفت مدرسه، متغيرها، سنجش آماري‌شده و از روش تحليل عامل اكتشافي، موضوعات براساس چهار عامل؛ فردي، محيطي، اجتماعي و عملكردي تحليل شدند. عوامل عملكردي نه‌تنها بيش‌ترين تاثير را بر توسعه دوچرخه‌سواري داشتند، بلكه بر ارتقاء ساير شاخص‌ها نيز موثر بودند. در انتهاي مقاله از طريق تحليل‌هاي تبييني- اكتشافي، مدل‌ ارتقاء ترجيحات دوچرخه‌سواري كودكان طراحي و تبيين شد.