بررسي نقش مكان‌گزيني شومينه‌هاي خورشيدي در تأمين آسايش در يك ساختمان اداري در اقليم گرم و خشك، مورد مطالعاتي: شهر كرمان

بخش وسيعي ‌‌از كشور ايران در اقليم گرم‌‌و‌‌خشك قرار دارد و به‌‌واسطه آن، از ميزان جذب خورشيد فراواني برخوردار است. سيستم‌‌هاي تأمين‌كننده آسايش دماي داخلي، سهم عمده‌‌اي از مصرف انرژي را در بخش‌‌هاي مختلف ساختمان دارند و با اعمال روش‌‌هاي طراحي غيرفعال همچون دودكش‌‌هاي خورشيدي مي‌‌توان به حفظ شرايط حرارتي آسايش در ساختمان‌‌ها و كاهش مصرف ‌‌انرژي كمك كند. در ‌‌اين مقاله يك ارزيابي عملكرد حرارتي از نحوه توزيع دمايي توسط برنامه شبيه‌‌سازي ديزاين‌‌بيلدر در يك ساختمان دولتي در شهر كرمان انجام گرفت و با انجام فرآيند تهويه با و بدون ادغام يك دودكش‌‌خورشيدي در جبهه‌‌ جنوبي براي شرايط تابستان و زمستان ارائه شده است. در ‌‌ادامه با اعمال متغيرهاي فرمي دودكش به ‌‌بررسي تغييرات دمايي و آسايش‌‌حرارتي در زواياي مختلف پرداخته شد تا ميزان بهبود اثربخشي دودكش‌‌هاي خورشيدي در زواياي 40 الي 90 درجه در گام‌‌هاي 10 درجه‌‌اي نسبت ‌‌به خط افق به روش حل پارامترهاي ميانگين سرعت هوا و نرخ جريان ‌‌حجمي تعين گردد و در نهايت با استفاده از روش ديناميك سيالات (CFD) نرم‌‌افزار ديزاين‌‌بيلدر به ‌‌بررسي توزيع دمايي و نحوه جريان هوا پرداخته شد كه نتايج اين پژوهش حاكي ‌‌از آن بود كه در بهترين حالت ادغام دودكش‌‌هاي خورشيدي با زاويه 40 درصد مي‌‌تواند ميزان مصرف انرژي كل را حدود 16 درصد بهينه نمايد و شاخص آسايش حرارتي را از ميانگين مقدار آن را در ماه جولاي (تيرماه) از 2.97 واحد به 2.25 واحد و در ماه ژانويه (دي‌‌ماه) از مقدار -2.93 به مقدار -2.24 رسيده است و مقادير آن به بازه استاندارد اشري 55 و ايزو7730 نزديك‌‌تر شده است. با اين حال، دودكش‌‌خورشيدي مستقل قادر به برآورده كردن راحتي حرارتي به ميزان قابل توجهي در هواي‌‌گرم شديد نيست.