بررسي اثر تمرين تركيبي اينتروال با شدت بالا بر سطوح سرمي آنتي‌اكسيدان‌ها و استرس اكسيداتيو در دختران چاق و داراي اضافه‌وزن

سابقه و هدف: شيوع چاقي در سراسر جهان، طي 50 سال گذشته، به‌طور چشمگيري افزايش يافته است. نتايج برخي از مطالعات حاكي از آن است كه چاقي و اضافه‌وزن با افزايش استرس اكسيداتيو ارتباط دارد. هدف از مطالعه حاضر تعيين تأثير تمرين تركيبي اينتروال با شدت بالا بر سطوح سرمي آنتي‌اكسيدان ها و استرس اكسيداتيو در دختران چاق و داراي اضافه‌وزن بود. مواد و روش‌‌ها: دراين مطالعه نيمه تجربي، 24 دختر داراي اضافه‌وزن به‌صورت داوطلبانه شركت كردند و آزمودني ها به‌طور تصادفي، به دو گروه تمرين (12 نفر، سن: 2/0±21/6، وزن: 4/13 ± 71/00، BMI: 1/68 ± 28/58) و گروه كنترل (12 نفر سن: 2/9±20/1، وزن: 5/40 ± 71/75، BMI: 1/59 ± 28/08) تقسيم شدند. گروه تمرين (4 هفته و 4 جلسه در هفته) به انجام تمرين تركيبي اينتروال با شدت بالا پرداختند؛ اما در طول اين مدت، گروه كنترل بي تمرين بودند. داده ها با استفاده از تحليل اندازه گيري مكرر در سطح معناداري 0/05 تجزيه‌وتحليل شدند.يافته‌ها: ظرفيت آنتي‌اكسيداني (TAC)، گلوتايتون احيا (GSH) و همچنين، نيم‌رخ چربي هاي خون (TC, TG, HDL-c, LDL-c) در اثر چهار هفته تمرين تركيبي اينتروال با شدت بالا، تغييرات معناداري نسبت به گروه كنترل نداشت (0/05 P). از طرفي، مقادير مالون دي‌آلدهيد (MDA) بعد از مداخله، كاهش معني داري نسبت به گروه كنترل نشان داد (0/05 P). نتيجه‌گيري: هشت هفته تمرين تركيبي اينتروال با شدت بالا به‌طور چشمگيري، سطوح MDA را كاهش داد؛ بنابراين، با توجه به يافته ها، مي توان اين نوع پروتكل تمريني را روشي اثربخش براي كاهش استرس اكسيداتيو در دختران چاق و داراي اضافه‌وزن در نظر گرفت.