بررسي تأثير مديريت دانش بر چابكي سازماني با تاكيد بر نقش ميانجي‌گري نوآوري سازماني (نمونه پژوهش: سازمان هاي پروژه محور دفاعي)

چابكي سازمان هاي پروژه محور دفاعي در انجام پروژه هاي تحقيقاتي نوآورانه، به منظور افزايش سطح بازدارندگي دفاعي در مقابل تهديدات ناشي از توليد محصولات نظامي متنوع در دنيا، ضروري مي باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير بكارگيري مديريت دانش برچابكي سازماني با نقش ميانجي‌گري نوآوري در سازمان‌هاي پروژه محور دفاعي تدوين گرديده است. اين تحقيق از نوع كاربردي بوده و روش آن توصيفي از نوع همبستگي است كه به شيوه پيمايشي به انجام رسيده است. جامعه آماري پژوهش را 73 واحد پژوهشي دفاعي تشكيل دادند كه تلاش گرديد كه داده ها از كل جامعه آماري، جمع آوري و مورد تحليل قرار گيرد. پرسشنامه هاي لاوسون، جيمنز، و وانگ و شريفي به ترتيب جهت اندازه گيري متغير هاي مديريت دانش، نوآوري سازماني و چابكي سازماني بكار گرفته شدند. جهت بررسي روايي پرسشنامه هاي پژوهش، نظر پنچ نفر از خبرگان اخذ و پس از انجام اصلاحات لازم، روايي صوري و محتوايي آن توسط آنها تاييد گرديد. همچنين ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه شده به اندازه 0.894، پايايي پرسشنامه پژوهش را تاييد نمود. براي تاييد مدل مفهومي پژوهش و فرضيات تحقيق، از تكنيك مدلسازي معادلات ساختاري و نرم افزار Smart-pls، استفاده شده است. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه بكارگيري مديريت دانش، بر چابكي سازمان‌هاي پروژه محور دفاعي با ضريب 0.498، تاثير مستقيم، مثبت و معناداري داشته و همچنين مي‌تواند از طريق نوآوري سازماني، با اثري غيرمستقيم و با ضريب0.363، چابكي سازماني را بهبود بخشد. بنابراين سازمان‌هاي پروژه محور دفاعي مي‌بايست بر پياده‌سازي موثر مديريت دانش تمركز بيشتري نمايند تا از طريق تقويت نوآوري و ارتقاء سطح چابكي سازماني بتوانند به تغييرات سريع محيط دفاعي پاسخي مناسب داده و سطح مناسبي از بازدارندگي دفاعي را ايجاد نمايند.