رابطه مهارت‌هاي مديريت كوانتومي ادراك شده با اينرسي سازماني: نقش ميانجي سرمايه فكري و يادگيري سازماني (مورد مطالعه: كاركنان دانشگاه كاشان)

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه مهارت هاي مديريت كوانتومي ادارك شده و اينرسي سازماني با نقش ميانجي سرمايه فكري و يادگيري سازماني بود. نوع پژوهش، توصيفي-همبستگي و جامعه آماري شامل كاركنان دانشگاه كاشان بود كه از ميان آن‌ها و از طريق جدول مورگان 150 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، چهار پرسشنامه مهارت‌هاي مديريت كوانتومي، اينرسي سازماني، سرمايه فكري و يادگيري سازماني بود. پايايي پرسشنامه‌ها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ براي مهارت كوانتومي 0.70، اينرسي سازماني 0.75، سرمايه فكري 0.87 و يادگيري سازماني 0.90 برآورد شد. تحليل داده‌ها در سطح توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم افزارهاي آماري SPSS و اسمارت پي ال اس انجام شد. نتايج نشان داد ميانگين متغيرهاي مهارت هاي كوانتومي، سرمايه فكري و يادگيري سازماني، بالاتر از نمره ملاك و ميانگين اينرسي سازماني، پايين تر از نمره ملاك بود. ضرايب مسير نشان داد سرمايه فكري با (0.51 =Beta)، مهارت كوانتومي با (0.26 =Beta) و يادگيري سازماني با (0.50 =Beta) روي اينرسي سازماني، تاثير منفي و معنادار دارد. مهارت كوانتومي با (0.42=Beta) روي سرمايه فكري و با (0.45=Beta) با يادگيري سازماني رابطه مثبت و معنادار دارد. به علاوه نقش ميانجي يادگيري سازماني و سرمايه فكري در رابطه مهارت هاي كوانتومي با اينرسي سازماني، تاييد شد. لذا براساس نتايج ضروري است كه مديران از يك طرف در جهت اشاعه و گسترش فرهنگ يادگيري در سطح سازمان اقدام نموده و از طرف ديگر از سرمايه هاي فكري موجود در سازمان استفاده مطلوب و بهينه داشته باشند و تواما با به كارگيري سبك رهبري كوانتومي، زمينه لازم جهت تسهيل آمادگي كاركنان براي تغييرات متناسب تحولات محيطي را فراهم آورند.