تحليل بازنمايي دريا در نقاشي واقع‌گرا مبتني بر مفهوم امر والا در فلسفۀ كانت؛ مورد مطالعاتي: آثار برگزيدۀ قرن نوزدهم اروپا و امريكا

بازنمايي طبيعت يكي از موضوعات مهم در نقاشي به‌ شمار مي‌رود. يكي از مواردي كه معناي وسيعي از بازنمايي طبيعت را بر ما عيان مي‌كند، فلسفه است. از ارزنده‌ترين مباحث فلسفي، مفهومي به نام امر والا مي باشد. در اين اثنا، دريا به‌ مثابه ابژه‌اي كه مي‌تواند نشاني از امر والا باشد، در جنبش هاي هنري قرن نوزدهم مجالي براي بروز يافت. پژوهش حاضر در جست‌وجوي شاخصه‌هاي امر والا از ديدگاه كانت، در نقاشي‌هاي رئال بازنمايي امواج دريا در قرن نوزدهم اروپا مي باشد. در اين پژوهش، با روش توصيفي-تحليلي، و بهره گيري از روش گردآوري كتابخانه اي در جمع آوري اطلاعات، و با نمونه‌گيري گزينشي از ميان آثار نقاشي دريا در سدۀ نوزدهم اروپا و امريكا، پنج اثر انتخاب شده و به شيوه تجزيه‌وتحليل كيفي، مورد بررسي قرار گرفته اند. الگوي بازنمايي دريا در نقاشي رئال قرن نوزدهم، بنا بر نوع امر والا متفاوت است. امر والاي پويا در آثار مورد بررسي، از طريق نمايش قدرت و قهر دريا تصوير شده است. براي نمايش والاي رياضي نيز هنرمند عظمت و وسعت و گستردگي دريا را ترسيم كرده است. با نگاهي دقيق تر به آثار تحليلي درمي يابيم كه سبك رئاليسم، بستري براي نمايش مسائل سياسي، و بعضاً نمايش طبيعت بدون اغراق و به دور از احساسي گري رمانتيسم بود.