مقايسه اثربخشي آموزش پيش از ازدواج مبتني بر مدل ساخت ارتباط پايدار و مدل سيمبيس بر صميميت جنسي زوجين نو و كانديداهاي زوجي

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي آموزش پيش از ازدواج مبتني بر مدل ساخت ارتباط پايدار و مدل سيمبيس بر صميميت جنسي زوجين نو و كانديداهاي زوجي بود. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﻴﺶآزﻣﻮن_ﭘﺲآزﻣﻮن و ﮔـﺮوه ﻛﻨﺘﺮل با دوره پيگيري سه ماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل زوج‌هايي در آستانه ازدواج و يا ازدواج كرده در سال 1401 و مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر مشهد بودند. تعداد 24 زوج به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه (هر گروه 8 زوج) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل مقياس صميميت جنسي (SIS) بطلاني و همكاران (1389) بود. گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكرد اما يكي از گروه‌هاي آزمايش مداخله ساخت ارتباط پايدار را در 6 جلسه 2 ساعته و گروه آزمايشي ديگر نيز مداخله مدل سيمبيس را در قالب 8 جلسه ۹۰ دقيقه‌اي دريافت كرد. براي تحليل داده‌ها از تحليل واريانس آميخته استفاده شد. نتايج نشان داد كه هر دو گروه ازدواج ساخت ارتباط پايدار (0.01 P) و سيمبيس (0.05=P) بر صميميت جنسي زوجين نو و كانديداهاي زوجي در مقايسه با گروه گواه اثربخشي معنادار و پايداري داشته‌ است. همچنين نتايج نشان مي‌دهد كه بين اثربخشي دو مداخله تفاوت معناداري وجود ندارد (0.05 P). نتايج نشان ‌داد كه مدل ساخت ارتباط پايدار و مدل سيمبيس براي بهبود سازگاري زناشويي زوجين نو و كانديداهاي زوجي مداخله‌هاي كارآمدي براي استفاده مشاوران و روان‌شناسان هستند.