اثربخشي طرح‌واره درماني مبتني بر مدل ذهنيت مدار بر بدتنظيمي هيجاني و خودشناسي انسجامي در نوجوانان بزهكار خود آسيب‌رسان

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي طرح‌واره درماني مبتني بر مدل ذهنيت مدار بر بدتنظيمي هيجاني و خودشناسي انسجامي در نوجوانان خودآسيب‌رسان بود. اين پژوهش از نوع  نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه كنترل با دوره پيگيري 3 ماهه بود. جامعه آماري پژوهش كليه نوجوانان پسر بزهكار داراي تجربۀ خودآسيب رساني كانون اصلاح و تربيت شهر تهران در سال 1401 بود كه از ‌بين آنها با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند تعداد 36 نفر انتخاب شدند. اين تعداد در بين گروه طرح‌واره درماني مبتني بر ذهنيت‌مدار و گروه گواه به‌طور تصادفي جايگزين شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودشناسي انسجامي قرباني و همكاران  (۲۰۰۸، ISK) و بدتنظيمي هيجاني گراتز و همكاران (2004، DERS) جمع‌آوري شد. مداخله طرح‌واره درماني مبتني بر مدل ذهنيت مدار در 20 جلسه 90 دقيقه و هفته‌اي يك‌بار برگزار شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد تفاوت بين مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون بدتنظيمي هيجاني (p 0.05, d=-9.89) و پيش‌آزمون پيگيري بدتنظيمي هيجاني (p 0.05, d=-12.8)، معنادار بود. همچنين تفاوت بين مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون خودشناسي انسجامي (p 0.05, d=-8.63) و پيش‌آزمون پيگيري خودشناسي و انسجام (p 0.05, d=3.71) نيز معنادار بوده است. نتيجه‌گيري مي‌شود طرح‌واره درماني مبتني بر مدل ذهنيت‌مدار بر بدتنظيمي هيجاني و خودشناسي انسجامي موثر و ماندگار است.