مقايسه اثربخشي آموزش خود مراقبتي و نظم جويي فرايندي هيجان بر كيفيت زندگي مراقبان سالمندان مبتلا به دمانس

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي آموزش خود مراقبتي و نظم جويي فرايندي هيجان بر كيفيت زندگي مراقبان سالمندان مبتلا به دمانس بود. اين پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه كنترل  با دوره پيگيري 4 ماهه بود. جامعه آماري شامل كليه مراقبين مراجعه‌كننده به مركز درماني دمانس شهر كرمان بود كه در منزل يا مؤسسات از بيماران دمانس در سال 1400 مراقبت مي‌كردند. نمونه آماري شامل 45 نفر بود كه به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفي 15 نفر در گروه گواه و 30 نفر در دو گروه آزمايش جايگزين گرديدند. گروه آزمايش آموزش خودمراقبتي و نظم جويي فرايندي هيجان مداخلات را طي 8 جلسه 45 دقيقه‌اي، هفته‌اي يكبار دريافت كردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه كيفيت زندگي (WHOQOL-BREF، سازمان بهداشت جهاني، 1996) جمع‌آوري و به روش تحليل‌واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تجزيه‌ و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد تفاوت‌ ميانگين‌هاي هر دو گروه آزمايشي در مقايسه با گروه گواه معني‌دار گزارش شد (0.05 P). در مقايسه اثربخشي دو گروه آزمايشي نسبت به يكديگر نيز تفاوت ميانگين‌ها در سطح اطمينان 95 درصد معني‌دار گزارش شد و نشان داده شد آموزش خودمراقبتي نسبت به نظم جويي فرايندي هيجان در بهبود كيفيت زندگي مراقبان سالمندان مبتلا به دمانس موثرتر بود (P 0.05). نتيجه‌گيري مي‌شود آموزش خودمراقبتي و نظم جويي فرايندي هيجان در افزايش كيفيت زندگي مراقبان موثر است.