رابطه‌ي افكار تكرارشونده‌ي منفي و اضطراب اجتماعي نوجوانان: نقش ميانجي آميختگي شناختي و اجتناب تجربه‌گرايانه

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي آميختگي شناختي و اجتناب تجربه‌گرايانه در رابطه‌ي افكار تكرارشونده منفي و اضطراب اجتماعي در نوجوانان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه نوجوانان شهر تبريز بوده كه در سال تحصيلي 1401-1402 مشغول تحصيل بودند كه  ۲۸۰ نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقياس اضطراب اجتماعي (SPIN) كهور و همكاران (۲۰۰۰)، نسخه كوتاه پرسشنامه‌ي افكار تكرارشونده (RTQ) ايوي و همكاران (۲۰۱۰)، پرسشنامه‌ي باورپذيري افكار و احساسات اضطرابي (BAFT) هرز برگ و همكاران (۲۰۱۱) و پرسشنامه‌ي پذيرش و عمل (AAQ-II) باند و همكاران (۲۰۱۱) گردآوري شدند. داده‌ها با استفاده از تحليل معادلات ساختاري تجزيه‌ و تحليل شد. نتايج نشان داد افكار تكرارشونده منفي بر اجتناب تجربي و اضطراب اجتماعي اثر مستقيم و مثبت دارد (p 0.01). همچنين اثر مستقيم اجتناب تجربي بر اضطراب اجتماعي نيز مثبت و معني‌دار است (p 0.05)؛ با اين حال اثر مستقيم افكار تكرارشونده منفي بر آميختگي شناختي و اثر مستقيم آميختگي شناختي بر اضطراب اجتماعي معني‌دار نيست (p 0.05). از طرفي اثر غيرمستقيم افكار تكرارشونده منفي بر اضطراب اجتماعي به‌واسطه اجتناب تجربي مثبت و معني‌دار است (p 0.05)؛ در حالي‌كه اثر غيرمستقيم افكار تكرارشونده منفي بر اضطراب اجتماعي به‌واسطه آميختگي شناختي معني‌دار نيست (p 0.05). بنابراين چنين استنباط مي‌شود كه اجتناب تجربي نقش ميانجي در رابطه افكار تكرارشونده منفي و اضطراب اجتماعي دارد، اما آميختگي شناختي قادر نيست رابطه افكار تكرارشونده منفي و اضطراب اجتماعي را ميانجي‌گري كند.