رابطه سبك دلبستگي مادر و پرخاشگري كودك با نقش واسطه‌اي ذهن‌آگاهي مادر در كودكان 3 تا 6 سال

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطۀ سبك دلبستگي مادر و پرخاشگري  كودكان 3 تا6 سال با ميانجي‌گري ذهن آگاهي مادر بود. روش پژوهش توصيفي _ همبستگي و از نوع مدل معادلات ساختاري بود.  جامعه آماري پژوهش را تمامي مادران كودكان 3 تا 6 ساله در مراكز پيش‌دبستاني و مهد‌كودك‌هاي شهر تهران در سال تحصيلي 99-98 تشكيل دادند كه از بين آن‌ها به صورت در دسترس 290 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش شامل پرسشنامه دلبستگي بزرگسالان (RAAS، كولينز و ريد،1990)، مقياس‌ رفتاري پيش‌دبستاني و مهد كودك (PKBS، مرل، 1994) و پرسشنامه پنج‌وجهي ذهن‌آگاهي (FFMQ، بائر و همكاران، 2006) بود. داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش تحليل معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه مدل به خوبي برازش شده است. براساس يافته‌هاي حاصل از پژوهش، رابطه بين سبك دلبستگي مادر و پرخاشگري كودك مثبت و معنادار بود (p 0.01 و p 0.05) و همچنين سبك دلبستگي مادر  به طور غيرمستقيم از طريق ذهن‌آگاهي مادر با پرخاشگري كودك رابطه داشت (p 0.05). باتوجه به يافته‌هاي فوق مي‌توان  نتيجه گرفت كه ذهن آگاهي مادران نقش واسطه‌اي در رابطه بين سبك دلبستگي آنان و پرخاشگري كودكان ايفا مي‌كند.