اختلال وسواسي - جبري و ارتباط آن با سلامت جسماني بستگان بيماران مبتلا به COVID-19

زمينه و هدف: شيوع COVID-19 آثار روانشناختي زيادي بر بستگان بيماران مبتلا به ويروس كرونا گذاشته است كه مي‌تواند بر سلامت جسماني آنان اثر گذارد. اين مطالعه به منظور تعيين اختلال وسواسي – جبري (Obsessive-Compulsive Disorder: OCD) و ارتباط آن با سلامت جسماني بستگان بيماران مبتلا به COVID-19 انجام شد.روش بررسي: اين مطالعه مورد شاهدي روي 98 نفر از بستگان با بيمار مبتلا به COVID-19 (گروه مورد) با ميانگين سني 9.09±38.56 سال و 98 نفر خانواده بدون بيمار (گروه شاهد) با ميانگين سني 9.88±35.79 سال در مراجعين به مراكز بهداشتي شهر گرگان طي سال 1401 انجام شد. انتخاب آزمودني‌ها به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده بعد از استخراج ليست بيماران مبتلا به COVID-19 از سامانه ناب مراكز بهداشتي انجام شد. به ازاي هر يك مورد انتخاب شده با توجه به ليست خانواده‌ها در سامانه ناب، به صورت تصادفي ساده، يك خانواده كه عدم ابتلا به COVID-19 در آنها تاييد شده بود؛ به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها شامل پرسشنامه اختلال وسواسي - جبري Yael Brownو پرسشنامه سلامت جسماني (PHQ) (Physical Health Questionnaire) بودند.يافته‌ها: ميانگين نمره OCD در گروه مورد (5.87±6.46) به‌طور معني‌داري بيشتر از گروه شاهد (3.76±2.04) بود (P 0.05). ميانگين نمره اختلال در سلامت جسماني گروه مورد (4.32±7.60) به‌طور معني‌داري بيشتر از گروه شاهد (3.98±3.43) تعيين شد (P 0.05). در هر دو گروه مورد و شاهد، بين وسواس و سلامت جسمي همبستگي خطي مستقيم و معني‌داري يافت شد (P 0.001, r=0.39).نتيجه‌گيري: ميزان اختلال وسواس فكري – جبري و اختلال سلامت جسماني بستگان بيماران مبتلا به COVID-19 بيشتر از بستگان بدون بيمار مبتلا به COVID-19 است.