ارتباط پارامترهاي فيزيكو شيميايي آب و زي‌توده حلزون بابيلون (Babylonia spirata, Linnaeus, 1758) در آبهاي شمالي درياي عمان (استان سيستان و بلوچستان)

در بررسي حاضر، ارتباط پارامترهاي فيزيكيوشيميايي آب (نمونه‌برداري از آب و خاك) و زيتوده حلزون بابيلون با نمونه‌برداري از چهار منطقه صيادي اين گونه در آبهاي شمالي درياي عمان شامل پسابندر، بريس، پزم و كنارك از شهريور 1400 لغايت شهريور 1401 با قفس‌هاي دايره‌اي مخصوص صيد حلزون صورت گرفت. با كمك آناليز واريانس يك‌‌طرفه (بين چند دوره) مقايسه ميانگين‌‌ها، مقادير پارامترهاي مختلف فيزيكوشيميايي (PH، كدورت، TOM، اكسيژن محلول و شن و لاي) و مواد مغذي مختلف (نيترات، فسفات، آمونياك و نيتريت) در فصول قبل و بعد مانسون، تفاوت معني داري نشان نداد (0.05 p). پارامترهاي حرارت و سيلت فصول مختلف (قبل و بعد مانسون) داراي اختلاف معني‌داري بود (0.05 p). زي‌توده حلزون در ايستگاه‌هاي مختلف و نيز فصول مختلف (قبل و بعد مانسون) داراي اختلاف معني‌داري بود (0.05 p). جهت ارتباط بين زي‌توده حلزون، پارامترهاي فيزيكوشيميايي و مواد مغذي آب از شبكه عصبي مصنوعي چند لايه استفاده شد و نتايج نشان داد از بين پارامترهاي موثربر زي توده حلزون ، حرارت و نيتريت داراي بيشترين تاثيرگذاري بودند. شهريور الي آبان ماه با توجه به كاهش حرارت آب و افزايش نيتريت، بالاترين ميزان صيد ديده شد و فصل اصلي صيد حلزون بابيلون در منطقه سيستان و بلوچستان بود. اين مطالعه مي‌تواند جهت پايداري صيد، مديريت اصولي در بهره‌برداري و نيز درك بهتر ويژگي‌هاي زيستي و جمعيتي اين گونه حلزون مدنظر قرار گيرد.