• شماره ركورد
    1355790
  • عنوان مقاله

    تنوع و فراواني ماهيان در رودخانه سفيدرود

  • پديد آورندگان

    عباسي ، كيوان سازمان ترويج،آموزش و تحقيقات كشاورزي - پژوهشكده آبزي پروري آبهاي داخلي، موسسه تحقيقات علوم شيلاتي كشور , ميرزاجاني ، عليرضا سازمان ترويج،آموزش و تحقيقات كشاورزي - پژوهشكده آبزي پروري آبهاي داخلي، موسسه تحقيقات علوم شيلاتي كشور , مرادي ، مهدي سازمان ترويج،آموزش و تحقيقات كشاورزي - پژوهشكده آبزي پروري آبهاي داخلي، موسسه تحقيقات علوم شيلاتي كشور

  • از صفحه
    1
  • تا صفحه
    13
  • كليدواژه
    سفيدرود , بچه ماهي , تنوع گونه‌‌اي , پراكنش , فراواني
  • چكيده فارسي
    رودخانه سفيدرود به‌ عنوان بزرگ‌‌ترين رودخانه شمال كشور، براي بقاء نسل ماهيان رود كوچ درياي خزر داراي اهميت ويژه‌‌اي است. در اين مطالعه، تنوع زيستي و فراواني ماهيان در هشت نقطه از رودخانه سفيدرود و يك نقطه در ساحل دريا از اسفند 1400 لغايت دي‌‌ماه 1401 مورد بررسي قرار گرفت. در مجموع، 40 گونه ماهي از گروه‌‌هاي اكولوژيك رودخانه‌‌اي (26 گونه‌‌)، مهاجر (6 گونه) و مصبي-دريايي (8 گونه) شناسايي گرديد. در ناحيه مياني رودخانه بيشترين تعداد (21 گونه) و در ناحيه دريايي كمترين تعداد (17 گونه) مشاهده شد. در بعضي گونه‌ها آشيان اكولوژيك مكاني اختصاصي مشاهده شد. براي مثال، گاوماهي كاسپين (Neogobius caspius) تنها در ساحل دريا، گاوماهي كوچك قفقازي (Knipowitschia caucasica) تنها در ناحيه مصبي و گاوماهي ايران (Ponticola iranicus) تنها در ناحيه بالادست مشاهده شدند. كفال ماهيان تا فاصله 10 كيلومتر از دريا نيز مشاهده شدند. تخم و لارو گونه‌هاي رود كوچ در بالاترين ايستگاه مشاهده شدند. بچه‌ماهيان شاه‌‌كولي (Alburnus chalcoides) و ماهي سفيد (Rutilus frisii) داراي بيشترين ميانگين فراواني (به‌ترتيب 222 و 92 عدد در 200 متر مربع) را در ميان گونه‌هاي شناسايي‌شده بودند. گونه‌‌هاي سياه‌‌كولي (Vimba persa)، كفال پوزه‌‌باريك (Chelon saliens)، ماهي مخرج‌‌لوله‌‌اي (Rhodeus amarus)، رفتگرماهي سانيا (Cobitis saniae)، مرواريدماهي قفقاز (Alburnus hohenackeri) و گاوماهي سرگنده كاسپين (Ponticola gorlap) فراواني متوسط (59-27 عدد در 200 متر مربع) داشتند و فراواني ساير گونه‌‌ها كمتر 19 عدد در 200 متر مربع بود. كمترين مقدار شاخص تنوع گونه‌‌اي شانون در دورترين ايستگاه‌‌ از دريا، به ميزان 1/03 و بيشترين مقدار شاخص در ايستگاه مياني به فاصله 5 كيلومتر از دريا در حد 1/6 سنجش گرديد كه تفاوت معني‌دار p 0.05 بين آنها مشاهده شد. همچنين كمترين و بيشترين مقدار اين شاخص در دي و آبان 1401 مشاهده گرديد.
  • عنوان نشريه
    شيلات ايران
  • عنوان نشريه
    شيلات ايران